Trajneri i parë zbulon Haaland-in e fëmijërisë: Stërvitej shumë, shënonte shumë dhe që atëherë ishte ndryshe

Trajneri i parë zbulon Haaland-in e fëmijërisë:

Përpara se të bëhej qendërsulmuesi që dominon Premier League dhe një nga lojtarët më të fortë në botë, Erling Haaland ishte një fëmijë në Bryne me një top në këmbë dhe me shumë dëshirë për t’u përmirësuar.

Hapat e tij të parë i ndoqi Alf Ingve Berntsen, trajneri i tij i parë, i cili e shoqëroi gjatë viteve të formimit te Bryne FK dhe pa të lindnin ato karakteristika që sot e bëjnë një sulmues unik.

Në prag të çerekfinales kundër Anglisë, ndeshja më e rëndësishme në historinë e Norvegjisë në Botëror, Berntsen tregoi për Fanpage.it se si ishte Haaland para rekordeve dhe fitoreve, detajet që e bënin të ndryshëm nga djemtë e tjerë dhe rrugëtimin e një kombëtareje që, falë një brezi të artë të udhëhequr pikërisht nga Erling dhe Martin Odegaard, ka arritur aty ku asnjë skuadër norvegjeze nuk kishte shkuar më parë.

Erling ishte 6 vjeç kur ju nisët ta stërvitnit. Cili është kujtimi i parë që ju vjen ndër mend kur mendoni për të si fëmijë?

“Gjithmonë kam menduar se ishte një lojtar shumë i fortë, që nga dita e parë”.

A ka ndonjë episod apo anekdotë nga ato vite që tregon më mirë se kush ishte vërtet Erling si i vogël?

“Nuk ka një episod të veçantë. Ishte thjesht një nga 40 djemtë që stërviteshin së bashku. Erling stërvitej shumë, buzëqeshte shumë dhe shënonte shumë. Ishte shumë i dashur nga grupi dhe nuk mori kurrë trajtim të veçantë”.

Nga pikëpamja futbollistike, si ishte kur ishte i ri? A kishte tashmë cilësi të jashtëzakonshme dhe a kishte aspekte të lojës së tij ku duhej ende të punonte?

“Nga ana fizike i mungonte ende diçka. Nuk ishte i shkurtër, por ishte shumë i dobët. Për këtë arsye duhej ta kompensonte me inteligjencë dhe teknikë”.

A kishte diçka që Erling bënte në stërvitje ose jashtë fushës që fëmijët e tjerë të moshës së tij nuk e bënin? Dhe kur e kuptuat se kishte gjithë këtë potencial?

“Nuk kishte kurrë frikë të provonte. Që i vogël ishte i interesuar për ushqimin dhe zakonet e duhura të gjumit. Kur ishte rreth 12 vjeç filluam të kuptonim se mund të shpërthente vërtet”.

Babai i tij, Alf-Inge, është ish-lojtar. A konsultohej me ju për rritjen futbollistike të djalit? Çfarë marrëdhënieje kishte Erling me shokët e skuadrës?

“Babai i tij ishte një model i përkryer. Nuk ndërhynte kurrë dhe e linte Erlingun të rritej e të zhvillohej vetë. Erling ishte shumë i dashur nga grupi dhe edhe sot ka miq shumë të afërt nga ajo skuadër. Disa prej tyre janë me të në Shtetet e Bashkuara këto ditë”.

Norvegjia ka qenë një nga surprizat më të mëdha të këtij Botërori. Sipas jush, cili është sekreti i këtij brezi?

“Martin Odegaard u ka treguar të gjithë të rinjve se mund të bëhesh futbollist i madh edhe duke ardhur nga Norvegjia. Kjo i dha besim Erlingut dhe gjithë brezit të tij”.

Gjatë karrierës suaj keni kontribuar në rritjen e shumë futbollistëve të rinj. Çfarë ka ndryshuar në futbollin norvegjez vitet e fundit? Pse sot Norvegjia arrin të prodhojë kaq shumë talente?

“Stërvitjet ekipore janë të një cilësie të lartë dhe riprodhojnë sa më shumë situatat që mund të ndodhin gjatë ndeshjes. Për më tepër, ne nuk i mbingarkojmë kurrë djemtë: kërkojmë ekuilibrin e duhur mes punës me ekipin dhe asaj individuale. I lëmë fëmijët të jenë fëmijë dhe nuk i stërvitim sikur të ishin tashmë të rritur”.

A do të arrijë Norvegjia në gjysmëfinale të Botërorit?

“Mendoj se Anglia do ta mposhtë Norvegjinë 2-1. Natyrisht, shpresoj të ndodhë e kundërta. Për fat, më ndodh shpesh të gaboj në parashikime”.

Çfarë ndjeni personalisht kur shihni atë fëmijë që stërvitnit në Bryne të luajë sot Botërorin e tij të parë me fanellën e Norvegjisë?

“Jam krenar për të. Sigurisht për atë që bën në fushë, por edhe më shumë për sjelljen e tij. Është një djalë i sjellshëm dhe i gatshëm për të ndihmuar dhe përfaqëson rajonin tonë në mënyrën më të mirë. Gjatë gjithë viteve që stërvitej me ne kishim tri rregulla: të ishte i përpiktë, të jepte gjithmonë maksimumin dhe të sillej mirë. Besoj se Erling i ndjek ende sot këto parime që mësoi si fëmijë dhe, për mua, kjo vlen më shumë se çdo rezultat”.

EMISIONET