Enigma e Vitinhas dhe Joao Neves/ Nga dominimi i Europës me PSG-në te dështimi në Botëror me Portugalinë, çfarë ndodhi me yjet e mesfushës

Vitinha dhe João Neves mbërritën në Kupën e Botës si dy nga motorët kryesorë të Paris Saint-Germain. Dy mesfushorë të ndërtuar për presion të lartë, qarkullim të shpejtë të topit, pasime që thyejnë linjat dhe kontroll të territorit.

Por me fanellën e Portugalisë, paraqitjet e tyre kanë krijuar një kontrast të madh. Ata nuk kanë humbur cilësitë teknike, por ndikimi i tyre në lojë ka qenë dukshëm më i ulët. Pyetja që lind është: a kanë rënë nga forma, apo problemi qëndron diku tjetër?

Të dhënat tregojnë se arsyeja kryesore nuk është individuale, por lidhet me mënyrën se si funksionojnë dy skuadrat.

PSG krijon një ambient ideal për Vitinha dhe João Neves

Paris Saint-Germain luan me një dominim shumë më të madh të topit dhe me një strukturë që i lejon dy mesfushorët të jenë gjithmonë pranë aksionit.

PSG regjistron rreth 67% posedim të topit, ndërsa Portugalia rreth 58.4%. Skuadra franceze e lëviz topin më shpejt dhe përparon më shpesh drejt zonave të rrezikshme.

Në Paris, aksionet përfundojnë më shpesh pranë portës kundërshtare:

më shumë prekje në zonën e rreptësisë;

më shumë goditje drejt portës;

më shumë raste të krijuara;

më shumë gola të pritshëm.

Kjo i jep Vitinha-s dhe João Neves-it më shumë mundësi për të marrë topin në situata ku mund të bëjnë diferencën.

Vitinha mbetet i saktë, por humbet ndikimin

Një nga gjetjet më interesante është se Vitinha nuk ka pësuar rënie në saktësinë e pasimeve. Përkundrazi, përqindja e tij e pasimeve të sakta është rritur nga 93.2% me PSG-në në 95.1% me Portugalinë.

Problemi është se ai nuk po merr të njëjtin rol krijues.

Me PSG-në, Vitinha realizonte mesatarisht:

10.1 pasime që thyenin linjat për 90 minuta;

me Portugalinë kjo shifër zbret në 3.71.

Gjithashtu, driblimet që eliminonin kundërshtarë dhe krijonin avantazh pothuajse janë zhdukur. Te PSG ai ishte një lojtar që tërhiqte presionin, çante linjat dhe krijonte hapësira; me Portugalinë është shndërruar më shumë në një organizator të sigurt.

Edhe ndikimi i tij në presing ka rënë. Ai është më pak i përfshirë në situatat ku zakonisht shkëlqen: rikuperimi i menjëhershëm i topit dhe kthimi i presionit në aksion sulmues.

João Neves humbet aftësinë për të krijuar avantazhe

Edhe João Neves paraqet një tablo të ngjashme.

Mesfushori i PSG-së ruan saktësinë e pasimeve, madje e rrit atë nga 91.2% në 96.1%, por kontributi i tij në krijimin e rasteve është ulur.

Me PSG-në ai krijonte më shumë situata të rrezikshme, ndërsa me Portugalinë:

rastet e krijuara kanë rënë;

pasimet që eliminojnë kundërshtarë janë reduktuar;

driblimet që thyejnë linjat kanë pothuajse humbur.

Në Paris, João Neves nuk është vetëm një pasues. Ai është një lojtar që përparon me top, kalon kundërshtarë dhe krijon hapësira. Në kombëtare ai është parë më shumë si një shpërndarës i topit.

Problemi është sistemi i Portugalisë

Dallimi kryesor mes PSG-së dhe Portugalisë është mënyra e presionit dhe rikuperimit të topit.

PSG luan me një presion shumë më agresiv. Skuadra franceze e fiton topin më shpesh në gjysmën kundërshtare dhe krijon menjëherë situata sulmuese.

Portugalia, në krahasim, i lejon kundërshtarët të kenë më shumë kohë dhe hapësirë. Kjo do të thotë më pak aksione të shpejta, më pak mbrojtje të çorganizuar përballë tyre dhe më pak mundësi që Vitinha e João Neves të përdorin cilësitë e tyre.

Në PSG, ata marrin topin në një moment kur kundërshtari është i çrregullt. Në Portugali, shpesh duhet të krijojnë vetë gjithçka nga një pozicion më statik.

Përfundimi: nuk është rënie e lojtarëve, por ndryshim ekosistemi

Statistikat nuk tregojnë se Vitinha dhe João Neves kanë harruar të luajnë futboll. Përkundrazi, ato tregojnë dy mesfushorë që vazhdojnë të jenë teknikisht elitarë, por që nuk po marrin të njëjtin mbështetje taktike që kanë në klub.

PSG ndërton një sistem që nxjerr në pah maksimumin e tyre. Portugalia, sipas të dhënave, i përdor në një mënyrë që kufizon pikat e tyre më të forta.

Dhe kjo shpjegon pse dy nga mesfushorët më të mirë të Europës duken shumë ndryshe kur veshin fanellën e kombëtares.