Neza: Protestat po ushtrojnë presion të vazhdueshëm ndaj PS-së, mund të sjellin krisje brenda mazhorancës!

Protestat qytetare dhe ndikimi i tyre në skenën politike shqiptare vijojnë të jenë në qendër të debatit publik. I ftuar në një intervistë për “Ora News”, analisti Sami Neza komentoi zhvillimet e fundit politike, duke u ndalur te ecuria e protestave dhe efektet që ato po prodhojnë brenda Partisë Socialiste.

Sipas Nezës, dorëheqja e deputetes Koçeku nga grupi parlamentar i PS-së duhet parë në kontekstin e protestave, pasi pikërisht aty buron edhe rëndësia politike e këtij vendimi. Ai theksoi se në rrethana të tjera një largim i tillë do të konsiderohej një dorëheqje e zakonshme brenda një force politike, por situata aktuale i jep asaj një domethënie më të madhe.
“E gjithë protesta është një presion ndaj Partisë Socialiste dhe ndaj qeverisë së saj. Nga fillimi deri në fund, ajo përfaqëson një trysni të vazhdueshme dhe të qëndrueshme ndaj mazhorancës”, u shpreh Neza.

Analisti vlerësoi se mbetet për t’u parë nëse dorëheqja e Koçekut do të shoqërohet me qëndrime të tjera publike apo me afrimin e saj me protestuesit, të cilët i kanë bërë thirrje të jetë pjesë e lëvizjes së tyre.

Duke folur për situatën e brendshme në Partinë Socialiste, Neza tha se rasti i Koçekut nuk mjafton për të përcaktuar drejtimin që mund të marrë partia, por vuri në dukje se kohët e fundit janë shfaqur reagime kritike nga figura të njohura socialiste si Petro Koçi, Arta Dade dhe Ermelinda Meksi.

Sipas tij, këto qëndrime mund të sinjalizojnë pakënaqësi në rritje brenda së majtës, ndërsa nuk përjashtohen ndarje më të thella në të ardhmen. Neza kujtoi se përçarjet më të mëdha në historinë e PS-së kanë ndodhur në vitin 2002 me largimin e Ilir Metës dhe më pas me lëvizje të tjera të krijuara nga figura të rëndësishme të partisë.

Në analizën e tij, Neza u ndal edhe te akuzat për korrupsion dhe lidhje të qeverisë me krimin e organizuar, duke theksuar se për vite me radhë ka munguar kritika e hapur brenda strukturave socialiste.

Sipas tij, zhvillimet e fundit mund të përfaqësojnë krisjet e para të dukshme në këtë heshtje të gjatë politike, ndërsa protestat po vazhdojnë të ushtrojnë presion mbi qeverinë dhe mazhorancën.
Analisti theksoi se mbetet për t’u parë nëse dorëheqja e Koçekut do të ketë pasoja të tjera politike dhe nëse ajo do të pozicionohet më afër protestuesve, të cilët i kanë bërë thirrje të jetë pjesë e protestave të tyre.

Duke folur për zhvillimet brenda Partisë Socialiste, Neza tha se vetëm rasti i Koçekut nuk mjafton për të kuptuar se çfarë mund të ndodhë në të ardhmen në këtë forcë politike. Megjithatë, ai vuri në dukje se gjatë javëve të fundit janë shfaqur reagime kritike nga figura të njohura të së majtës, si Petro Koçi, Arta Dade dhe Ermelinda Meksi, të cilët kanë mbajtur qëndrime kundër establishmentit aktual socialist dhe qeveritar.

Sipas tij, këto reagime mund të jenë tregues të pakënaqësive në rritje brenda Partisë Socialiste dhe nuk përjashtohet mundësia e ndarjeve më të thella në të ardhmen. Neza kujtoi se përçarjet më të mëdha në historinë e PS-së kanë ndodhur në vitin 2002 me largimin e Ilir Metës dhe më pas me krijimin e lëvizjeve të tjera politike nga figura të rëndësishme të partisë.

Në analizën e tij, Neza u ndal edhe te akuzat që i bëhen qeverisë për korrupsion dhe lidhje me krimin e organizuar. Ai theksoi se për vite me radhë ka munguar kritika e hapur brenda strukturave socialiste, pavarësisht problematikave të ngritura në opinionin publik.

Në përfundim, analisti vlerësoi se protestat po vazhdojnë të ushtrojnë presion mbi qeverinë dhe mazhorancën, ndërsa zhvillimet e fundit mund të përbëjnë krisjet e para të dukshme në një periudhë të gjatë heshtjeje brenda Partisë Socialiste. Sipas tij, mënyra se si do të evoluojnë protestat dhe reagimet brenda PS-së do të përcaktojnë edhe ndikimin politik që ato mund të kenë në muajt në vijim.

Sami Neza: Atëherë e gjithë dorëheqja e zonjës Koçeku nga grupi parlamentar i Partisë Socialiste ka kontekstin protestat. Dhe pikërisht aty, prej aty buron edhe domethënia e asaj dorëheqje. Pasi është qartësisht ajo lexohet si një rezistencë ndaj kryeministrit dhe politikave të tij qoftë në qëndrimin e tij në raport me protestën, por edhe të problematikave të mëdha që ka patur përgjatë qeverisjes, sidomos qeverisjes së viteve të fundit.

Dhe kjo ka prodhuar ose e prodhon rëndësinë e kësaj dorëheqje. Në rrethana të tjera, në kontekste të tjera, pa një shpjegim të qartë, të gjatë si të thuash, ose ku të theksohen edhe arsyet, ne do e konsideronim një dorëheqje të zakonshme që ndodhin brenda partive politike, brenda grupeve parlamentare të partive politike rëndom.

Kjo e bën këtë dorëheqje shumë të rëndësishme dhe në fakt që kjo dorëheqje të ketë edhe produkt në të ardhmen duhet të shikojmë se si do të veprojë ajo në raport me protestën apo me thirrjen që i kanë bërë atje protestuesit nga protesta për të qenë e pranishme në protestat e tyre. E gjithë protesta është një presion ndaj Partisë Socialiste, ndaj qeverisë së Partisë Socialiste. Nga fillimi deri në fund, nuk ka asgjë tjetër, domethënë nuk mund të thuash asgjë më shumë sesa është një presion i vazhdueshëm, i qëndrueshëm.

Duke u nisur vetëm nga rasti Koçeku, këtë nuk mund ta themi, për shkak se Koçeku nuk ka qenë pjesë e strukturave, qoftë e strukturave të bazës, po qoftë edhe strukturave të Partisë Socialiste. Ajo vjen nga grupi, nga biznesi tek partia dhe nuk është një indikator shumë i qartë, shumë domethënës për të kuptuar se çfarë do ndodhi brenda Partisë Socialiste.

Megjithatë ne kemi parë këto ditë të fundit sidomos pak përgjatë festimeve apo antimitigjeve që bëri Partia Socialiste me rastin e 35 vjetorit të themelimit, të ndryshimit të emrit të saj që ta themi më saktë, pati reagime të shumta nga socialistë të traditës apo ish-drejtues të Partisë Socialiste në vite. Veçanërisht përmend të theksoj këtu Petro Koçin, Arta Daden, Ermelinda Meksin, të cilët kanë patur edhe poste drejtuese në Partinë Socialiste, po kanë qenë edhe ministra në qeveritë e PS-së në vite, të cilët janë shprehur kundër establishmentit socialist dhe qeveritar që ka e majta sot në Shqipëri.

Ndarje pak më të thellë, ndarje pak më të thellë brenda Partisë Socialiste, kjo duhet pritur. Nuk është, tek Partia Socialiste kemi pasur çarje në fakt, po çarjet më të mëdha kanë ndodhur në vitin 2002 kur është larguar Ilir Meta me grupin e tij. Pak më vonë kemi patur edhe një shizëm tjetër me një parti të re të ndërtuar nga brenda Partisë Socialiste me në krye Petro Koçin, por më pas nuk kemi pasur lëvizje të tjera.

Situata bëhet edhe më alarmante kur merret parasysh fakti se qeverisja aktuale akuzohet për lidhje të thella me korrupsionin dhe krimin e organizuar. Qytetarët kanë humbur aksesin tek instrumentet qeverisëse, duke e lënë vendimmarrjen plotësisht në duart e oligarkisë.

Në vend që të përballet dhe të luftojë këto problematika të rënda, qeveria duket se i ka konsoliduar ato përgjatë viteve, pa hasur në asnjë rezistencë nga brenda strukturave të saj. Pavarësisht kësaj fature të rëndë, heshtja mbetet absolute. Nuk ka pasur asnjë kritikë të hapur, as në forumet e partisë dhe as në mënyrë individuale.

Megjithatë, një rast i vetëm ka filluar të tërheqë vëmendjen kohët e fundit. Bëhet fjalë për një përplasje të mjegullt dhe ende të turbullt të një figure të lartë qeveritare përkundrejt kryeministrit, e cila mund të shënojë krisjen e parë në këtë heshtje disavjeçare.