Nyland, heroi i papritur: Nga jeta në stol, në eliminimin e Brazilit në Botëror

Nata e kaluar do të shënohet padyshim në listën e ditëve të paharrueshme të jetës së Ørjan Nyland. Portieri norvegjez shpëtoi një penallti ndaj Brazilit, duke bërë tre ndërhyrje vendimtare që eliminuan Seleçaon nga Kampionati Botëror dhe e ngjitën atë në majat e suksesit. Pritjet e tij ishin një përzierje instinkti, reflekse dhe gatishmërie, të gjitha të kombinuara me mjeshtëri. Edhe pse në minutat shtesë pati një shkëmbim fjalësh me Neymarin, i cili e shënoi penalltinë pasi Nyland u përpoq ta shpërqendronte, duke i thënë “Do ta pres”. Pas golit, Ney e sfidoi me një shikim superioriteti, por vetëm dy minuta më vonë, braziliani ishte në lot, ndërsa norvegjezi në parajsë. Një ndryshim i thellë emocionesh në një kohë kaq të shkurtër.

Pjesëmarrja e Nyland në Botëror kishte nisur me skepticizëm. Tifozët ishin të vetëdijshëm se trajneri Solbakken nuk kishte shumë zgjedhje, duke e konsideruar Nyland si “më pak të keqin” dhe duke mos u ndjerë të qetë me praninë e tij në portë. Kjo për shkak se gjatë karrierës së tij, ai nuk kishte transmetuar kurrë siguri, përkundrazi. Deri dje, ai kishte grumbulluar gabime në seri, sezone të tëra në stol në ligat më të ulëta, dalje të gabuara dhe shumë vështirësi. Në moshën 36-vjeçare, ai ishte pa kontratë. Megjithatë, dikur Nyland nuk donte të bëhej futbollist. Ai shijonte skijimin, driblonte shtyllat me shpejtësi dhe fitonte gara pas gare, aq sa në moshën 13-vjeçare u bë pjesë e kombëtares së skive alpine. Trajneri i tij i kishte thënë prindërve se ai do të bëhej kampion dhe dëshironte ta çonte në Lojërat Olimpike.

Ndërkohë, Ørjan argëtohej edhe me futbollin dhe hendbollin, duke luajtur tashmë si portier. Rreth dymbëdhjetë vjet më parë, ai mori pjesë në një “projekt portierësh”, ku u përzgjodhën numra një premtues për të krijuar portierin e ardhshëm të kombëtares. Nyland u zgjodh dhe më pas u bë vërtet ai portier, duke pritur trembëdhjetë vjet për këtë moment. Kush do t’i kishte thënë atij se vite më vonë do të eliminonte Brazilin me pritjet e tij? Futbolli, në të vërtetë, i kishte dhënë pak kënaqësi. Shumë kohë në stol dhe kritika e kishin shoqëruar kudo që kishte shkuar. Ai luajti pak në Gjermani me Ingolstadt, më pas me Aston Villan në Championship, për të humbur më pas vendin.

Në tre vjet mes Norwich, Bournemouth, Reading dhe Leipzig, ai grumbulloi vetëm 13 paraqitje. Shpeshherë u përball me refuzime, përjashtime dhe mungesë shpjegimesh. “Më është dashur të stërvitem me fëmijët e të rinjve ose me rezervat, pa asnjë arsye,” kishte thënë ai. Megjithatë, në Kombëtare ai ka qenë titullar prej vitesh, pasi Solbakken i ka dhënë besim dhe e ka mbajtur, duke e çuar deri në Shtetet e Bashkuara. Trajneri e njihte që nga koha e të rinjve dhe e kishte vlerësuar gjithmonë, duke anashkaluar vështirësitë dhe pakënaqësitë e tifozëve. Edhe në Sevilje, ai nuk la një kujtim të mirë: në vitin e fundit luajti vetëm 5 ndeshje, humbi vendin në favor të Vlachodimos dhe kontrata nuk iu rinovua. Gazetat spanjolle e quanin “i pabesueshëm”.

Por, pas performancës së tij të fundit, Vinicius dhe Bruno Guimarães mund të kenë një mendim tjetër. Dje, Nyland priti gjithçka. Ai ishte… Haalandi i portës. Një penallti e pritur, shumë ndërhyrje vendimtare. Dhe skuadra e Ancelottit u shpërbë gradualisht, pritje pas pritjeje. Ai festoi, por gjithmonë me këmbë në tokë. Ishte si Clark Kent pa u mburrur si Superman. Ai eliminoi Vini&Co nga Botërori me përulësi dhe duke u përshtatur siç mundej, ndonjëherë me këmbë, ndonjëherë në mënyrë paksa të ngathët. Por kush i intereson stili në një kontekst të tillë? Ndeshja e tij është një odë për konkretësinë dhe udhëtimi i tij një paralajmërim për të mos u dorëzuar kurrë. Një nga ditët më të bukura të jetës mund të vijë edhe në moshën 36-vjeçare, nën diellin e New Jersey-t, kundër Brazilit të madh në fazën e 1/8-ve të Botërorit. Një nga ato ditë që numërohen me gishtat e njërës dorë. E njëjta dorë me të cilën ai eliminoi skuadrën e Ancelottit. Durim për skijimin, Ørjan arriti në majë të botës me doreza, duke larguar me grushte kritikat dhe skepticizmin.

Marrë nga La Gazzetta dello Sport