Pep Guardiola drejt refuzimit të Italisë: kërkon 20 milionë euro në vit, gara për trajnerin rihapet

Për një orë, Giovanni Malagò, presidenti i CONI-t, arriti të shkëputej nga mendimet për trajnerin e ri të kombëtares italiane. Mbrëmjen e djeshme, pranë lumit Tevere, ai la mënjanë kostumin presidencial dhe veshi fanellën e klubit të tij “Circolo Aniene”, të cilin e udhëhoqi drejt fitores në Kupën Canottieri, një turne historik mes klubeve romane. Pranë tij ishte Roberto Mancini, autor i pesë golave, por kjo është një histori tjetër. Malagò pret dhe, natyrisht, shpreson. Dhe, siç dihet tashmë, njeriu që ai dëshiron aq shumë ta sjellë në stolin e “axurrëve” është Pep Guardiola. Për të, “mund të bëhen edhe përjashtime”, madje edhe kur bëhet fjalë për paga, pavarësisht se buxheti federal është një problem i deklaruar.

Dy të dërguarit specialë në Barcelonë, Maldini dhe Leonardo, janë kthyer në Itali me pak optimizëm. Ish-trajneri i Barcelonës, Bayern Munich dhe Manchester City është zgjedhja e parë e të gjithëve, prandaj – natyrisht pasi u konsultuan me presidentin – ata i kanë ofruar një projekt 360-gradësh që do ta vendoste Pep-in në qendër të gjithçkaje, me mundësinë për t’i ofruar futbollit italian një filozofi të re duke filluar nga sektorët e të rinjve. Një propozim që nuk mund të mos e magjepsë një njeri të dashuruar pas futbollit si Guardiola, por që – pavarësisht garancive nga drejtori teknik dhe këshilltarët për t’i strukturuar një staf bashkëpunëtorësh që do t’i lejonte të qëndronte sa më shumë kohë në Barcelonë – e shqetëson për angazhimin e kërkuar. Guardiola nuk është tip që i bën gjërat përgjysmë; jeta dhe karriera e tij dëshmojnë se ai tenton të japë gjithçka nga vetja, duke arritur gjithmonë rezultate të mëdha. Tani ai i ka premtuar familjes se do të ndalonte, gjë që nuk e ka bërë që nga koha e Bayernit. Nëse nuk do të jenë ata që do ta shtyjnë drejt Coverciano-s (ku duhet të mbërrijë menjëherë, në shtator është Liga e Kombeve), vështirë se do të pranojë propozimin e “axurrëve”. Deri më sot, situata është e vështirë, edhe sepse duket se ka një distancë të konsiderueshme mes pagës së rëndësishme të ofruar nga federata (10 milionë euro në sezon) dhe kërkesës së Pep-it, i cili dëshiron rreth dyfishin.

Malagò, pra, pret. Guardiola vjen para të gjithëve dhe për një si ai mund të lejohet të kalojë edhe disa ditë më shumë se sa ishte parashikuar. Për këtë arsye, mbrëmjen e djeshme, pasi festoi fitoren e Aniene-s, ai konfirmoi: “Emri i trajnerit të ri në Asamblenë e Ligës së Serisë A? Nuk besoj aspak.” Asambleja në fjalë është programuar për sot; përveç presidentit, në Milano do të jenë edhe Maldini dhe Leonardo për të folur për projektin e Italisë. Por teorikisht jo për trajnerin. Është e mundur (madje e mundshme) që klubet të shprehin gjithsesi mendimin e tyre për çështjen. Guardiola do të binte dakord me të gjithë, por për alternativat e mundshme dihet – dhe do të theksohet – se pjesa më e madhe e klubeve të kampionatit më të lartë, mes emrave të qarkulluar deri tani, preferojnë atë të Antonio Contes, i cili nuk duket më një profil i tejkaluar siç mund të besohej deri dje.

Situata aktualisht është pak a shumë kjo: nëse do të vinte refuzimi nga trajneri spanjoll, ajo që sot duket si një renditje me Andrea Pirlon përpara Roberto Mancinit dhe Contes, mund të anulohej dhe të gjithë do të ktheheshin në garë. Një “garë” e re, në të cilën kushdo mund të gjejë ende hapësirë. Ftohtësia e përgjithshme me të cilën u prit emri i Pirlos – për Maldinin ndoshta më i përshtatshmi për të filluar një projekt ristrukturimi afatgjatë të Federatës – ka një peshë në rrugën Allegri. Sa i përket Mancinit, heroit të Aniene-s, dje fillimisht tha se nuk kishte pasur “asnjë kontakt”, pastaj shtoi: “Nuk varet nga unë, ai rol u pëlqen shumë njerëzve.” Është e pamundur t’i japësh të drejtë.

Dhe çfarë mendon Malagò për njeriun që i zgjidhi ndeshjen? “Në fushë ishte fantastik, jemi një çift që në jetë jemi shumë të lidhur, pavarësisht nga gjithçka.” Ja, kjo “pavarësisht nga gjithçka”, duke iu përgjigjur një pyetjeje për një thirrje të mundshme të Mancinit si trajner, në një moment të tillë nuk duket aq pozitive… Sa i përket Contes, përtej mbështetjes (e rëndësishme, sigurisht) nga Seria A, ai vazhdon të duket si trajneri që ofron garanci më të mëdha. Megjithatë, fillimisht pritet, pa ultimatume të mëdha, përgjigja e Pep Guardiolës. Kjo pritje tregon qartë prioritetin absolut që Federata Italiane e Futbollit i ka dhënë emrit të trajnerit spanjoll, duke qenë e gatshme të shtyjë çdo vendim tjetër derisa të marrë një përgjigje definitive prej tij.

Kjo strategji, ndonëse rrezikon të zgjasë procesin e përzgjedhjes, reflekton bindjen se Guardiola është profili ideal për të udhëhequr një epokë të re për futbollin italian, duke filluar nga baza dhe duke sjellë një filozofi të re loje dhe zhvillimi.

Marrë nga La Gazzetta dello Sport