Pse gudulisja nuk funksionon kur e bëjmë vetë?! Shkencëtarët japin përgjigjen...

Gudulisja është një ndjesi e veçantë që shpesh shkakton të qeshura të forta, por edhe përpëlitje dhe përpjekje për t’u larguar nga personi që na gudulis. Shkencëtarët e ndajnë këtë fenomen në dy lloje: knismesis, një gudulisje e lehtë si prekja e butë e lëkurës, dhe gargalesis, forma më intensive që zakonisht ndodh në brinjë ose sqetulla dhe shkakton të qeshura të pakontrolluara.

Ajo që e bën gudulisjen interesante është fakti se, ndryshe nga shumica e ndjesive të tjera, njeriu nuk mund ta gudulisë dot veten.

Arsyeja lidhet me mënyrën se si funksionon truri i njeriut. Kur ne vetë përpiqemi të prekim trupin tonë, truri parashikon saktësisht lëvizjen dhe ndjesinë që do të pasojë. Për këtë arsye, ai e “zbut” reagimin ndaj prekjes, duke e bërë atë shumë më pak të papritur dhe më pak intensive.

Ndryshe ndodh kur na gudulis dikush tjetër. Në këtë rast, truri nuk mund të parashikojë saktësisht momentin, vendin apo forcën e prekjes, ndaj reagimi është më i fortë dhe shpesh shoqërohet me të qeshura të pakontrolluara.

Shkencëtarët e konsiderojnë këtë mekanizëm si një mënyrë të rëndësishme të trurit për të dalluar veprimet tona nga ato të të tjerëve, duke na ndihmuar të kuptojmë më mirë botën përreth nesh dhe ndërveprimet sociale.