Mendimtarët e Mëdhenj që u vr*në dhe u persekutuan për idetë e tyre

Mendimtarët e Mëdhenj që u vr*në dhe u persekutuan për

Historia njeh shumë mendimtarë, filozofë dhe reformatorë që sfiduan normat e kohës së tyre dhe paguan një çmim të rëndë për bindjet që mbronin.

Idetë e tyre u konsideruan kërcënim për pushtetin politik, fetar ose shoqëror, por ndikimi i tyre vazhdon të ndihet edhe sot.

Sokrati (469–399 p.e.s.)

I konsideruar si një nga themeluesit e filozofisë perëndimore, Sokrati u dënua me vdekje nga autoritetet e Athinës me akuzën se korruptonte të rinjtë dhe sfidonte besimet tradicionale. Ai pranoi vendimin e gjykatës dhe piu helm, duke mbetur simbol i lirisë së mendimit.

Hypatia (rreth 360–415)

Një nga gratë më të shquara të botës antike, Hypatia ishte matematikane, astronome dhe filozofe. Ajo u vra nga një turmë fanatikësh në Aleksandri, në një periudhë tensionesh të forta politike dhe fetare.

Michael Servetus (1511–1553)

Servetus sfidoi doktrinat tradicionale të krishterimit, veçanërisht konceptin e Trinisë. Për shkak të pikëpamjeve të tij teologjike, ai u shpall heretik dhe u dogj në turrën e druve në Gjenevë. Sot ai konsiderohet një simbol i lirisë së ndërgjegjes dhe mendimit fetar.

Giordano Bruno (1548–1600)

Bruno mbrojti ide revolucionare për universin, duke argumentuar se ai ishte i pafund dhe se ekzistonin botë të tjera përveç Tokës. Refuzimi për të hequr dorë nga bindjet e tij e çoi drejt ekzekutimit nga Inkuizicioni.

Thomas More (1478–1535)

Autor i veprës së famshme "Utopia", More u ekzekutua pasi kundërshtoi autoritetin e mbretit mbi Kishën e Anglisë. Ai zgjodhi të qëndronte besnik ndaj bindjeve të tij deri në fund.

Antonio Gramsci (1891–1937)

Gramsci nuk u ekzekutua, por u burgos nga regjimi fashist i Benito Mussolini për shkak të ideve të tij politike. Kushtet e rënda të burgimit dëmtuan rëndë shëndetin e tij dhe ai vdiq pak kohë pas lirimit. Shumë historianë e konsiderojnë vdekjen e tij si pasojë të drejtpërdrejtë të persekutimit politik.

EMISIONET