Pse i shtyjmë punët për nesër? Psikoterapeutët shpjegojnë çfarë fshihet pas zvarritjes së detyrave

Shumë njerëz i shtyjnë detyrat nga dita në ditë, edhe pse e dinë se kjo sjell pasoja në punë, studime dhe jetën e përditshme. Psikoterapeutët e lidhin këtë sjellje jo vetëm me mungesën e organizimit, por edhe me mënyrën se si njerëzit përballen me stresin, ankthin dhe emocionet e pakëndshme.

Sipas specialistëve, zvarritja e detyrave është prirja për të shtyrë punët edhe kur personi është i vetëdijshëm se kjo mund t'i krijojë vështirësi më vonë. Shpesh shmangen aktivitetet që duken të lodhshme, të mërzitshme ose që shkaktojnë stres, duke krijuar një ndjenjë lehtësimi të përkohshëm.

Ky zakon mund të përfshijë detyra të përditshme, si pastrimi i shtëpisë apo blerjet, por edhe angazhime më të rëndësishme si studimi, puna, aktiviteti fizik ose vizitat te mjeku. Kur kjo sjellje bëhet e vazhdueshme dhe ndikon në funksionimin e përditshëm, konsiderohet një problem që kërkon vëmendje.

Psikoterapeutët e lidhin zvarritjen edhe me perfeksionizmin, frikën nga dështimi, frikën nga kritikat, pasigurinë në vetvete dhe tolerancën e ulët ndaj zhgënjimit. Me kalimin e kohës, detyrat grumbullohen, shtohet presioni, ndërsa shfaqen ndjenja faji, ankthi dhe rënie e vetëbesimit.

Për ta kapërcyer këtë zakon, këshillohet që fillimisht të identifikohen arsyet pse një detyrë shtyhet. Më pas, puna duhet të ndahet në hapa të vegjël dhe të vendosen afate të qarta për secilën pjesë.

Specialistët rekomandojnë gjithashtu kufizimin e shpërqendrimeve, si telefoni, rrjetet sociale dhe televizioni, si edhe krijimin e një mjedisi që ndihmon përqendrimin.

Një tjetër këshillë është të mos pritet momenti "ideal" për të filluar një punë. Në shumë raste, përfundimi i një detyre në mënyrë të mirë është më i vlefshëm sesa pritja për ta bërë atë në mënyrë të përsosur.

Psikoterapeutët sugjerojnë edhe përqendrimin te përfitimet që sjell përfundimi i detyrave, si dhe pranimin e faktit se gabimet janë pjesë normale e procesit. Falja e vetes për kohën e humbur dhe përballja me frikën nga dështimi mund të ndihmojnë në krijimin e zakoneve më të shëndetshme dhe më produktive.