Debati në studio/ A duhet të dënohet nëna që hesht për abuzimin në Gjirokastër? Avokati: Është bashkëpunëtore

Dy ngjarje të rënda të dhunës në familje kanë tronditur opinionin publik, duke nxjerrë në pah një realitet të hidhur dhe duke ndezur një debat të ashpër mes ekspertëve mbi shkaqet, përgjegjësitë dhe zgjidhjet e nevojshme.

Plagosja me thikë e një vajze të re nga i ati dhe abuzimi i dyshuar për vite me radhë i një fëmije 12-vjeçar nga partneri i nënës së tij, janë krimet që kanë vënë në lëvizje diskutimin për dështimin e institucioneve, shoqërisë dhe vetë bërthamës së familjes.

Në një diskutim në studion e emisionit “Epiqendër” në “Ora News” të moderuar nga gazetarja Sonila Musai, ekspertët Bona Meakley dhe Roland Islami kanë paraqitur këndvështrime të ndryshme mbi fenomenin.

Duke u ndalur te rasti i abuzimit të 12-vjeçares, avokati drejtoi një akuzë të rëndë ndaj nënës së fëmijës, duke e quajtur atë "bashkëpunëtore në krim" për shkak të neglizhencës ose dijenisë.

"Nëse nuk kemi bashkëpunimin e nënës, një ngjarje e tillë nuk ndodh," deklaroi ai prerë.

Ndërsa psikologia Bona Meakley përpiqet të sjellë një perspektivë tjetër, duke argumentuar se shpesh nëna është vetë viktimë e dhunës dhe e frikës ekstreme, e cila paralizon reagimin e saj.

DEBATI

Sonila Musai: Nëna ku ishte? Jam kurioze për ta ditur se edhe jam shumë e vendosur në këtë çfarë, çfarë them. Të bësh mëmësinë, nuk është vetëm ta lindësh, ta sjellësh në jetë një fëmijë. Është, as ta ushqesh, as ta veshësh, por e ke detyrimin edhe ta edukosh, edhe t'i qëndrosh pranë. Është shumë e vërtetë. Ku ishte nëna?

Roland Islami: Dëgjo, të gjejmë fajtorin, fajtori nuk është, pra çështja është kjo, ajo nuk e ka kryer mëmësinë dhe ajo mund të jetë bërë rastësisht nënë. Pra ke ne kemi, ne kemi...

Sonila Musai: Bëhet rastësisht, mo, rastësisht, bëhen dhe kafshët, mo, se kanë, edhe kafshët e mbrojnë fëmijën e vet.

Roland Islami: Jo çështja është që rastësisht nënë, do të thotë që ajo mund të jetë edhe një, një specie në zhdukje apo specie në zhvillim në një republikë ku ne jetojmë.

Bona Meakley: Po, po mos harrojmë edhe diçka tjetër. Normalisht jam tepër dakord me pjesën që një nënë duhet të ketë përgjegjësinë për të mbrojtur fëmijët e saj, patjetër. Por duhet të mendojmë edhe diçka tjetër që ka, që është shumë e rëndësishme. Pra kur një abuzues abuzon mbi një fëmijë, normalisht që ky lloj abuzimi ka ndodhur jo vetëm me fëmijën, po ka ndodhur edhe me, me nënën.

Roland Islami: Më keq akoma nëse ka ndodhur me nënën. Më keq akoma. Jo po nuk e mbron.

Bona Meakley: Jo jo, po çfarë ndodh me viktimën? Po çfarë ndodh me viktimën? Po çfarë ndodh me viktimën?

Roland Islami: Nëna në rastin konkret nuk merret në mbrojtje. Nëse nuk është abuzuar, nëna mund ta marrim në mbrojtje se nuk ka pasur dijeni, por nëse nëna ka pasur dijeni që aty ka dhunë...

Bona Meakley: Jo, e kam fjalën tek pjesa e frikës. Pra ka njerëz...

Roland Islami: Po çfarë frike ka?

Bona Meakley: Unë jam totalisht dakord. Unë jam totalisht dakord që një nënë duhet ta mbrojë, të mbrojë fëmijën e saj. Por e kam fjalën tek procesi i një abuzimi. Pra një abuzues që që bën një, ë, një, si të them unë, një abuzim seksual, në një, në një vajzë dy, një krim të rëndë.

Sonila Musai: Një krim dy, një krim të rëndë.

Bona Meakley: Një krim të rëndë, do të thotë që ai krim nuk ka mbetur vetëm tek vajza e vogël, por ai krim ka ndodhur normalisht, ndodh në të gjithë pjesëtarët e familjes.

Roland Islami: Jo, nëse unë mendoj, unë mendoj krejtësisht të kundërtën. Jo, nuk mund, jo nuk mund të të lë këtu sepse unë mendoj krejtësisht të kundërtën dhe ta jap pse argumentin. Pse s'të lë këtu? Sepse nëse ne nuk kemi bashkëpunimin e nënës, një ngjarje e tillë nuk ndodh. Pra nëna që është në dijeni gjithmonë, që nëna është në dijeni gjithmonë të këtij problemi është dhe s'ka shans sepse...

Sonila Musai: Mendoj... Jo jo, avokat, nuk jam dakord që mund të ketë qenë në dijeni, por të paktën ku ishte?

Roland Islami: Ku ishte nëna? Nëna është po aq bashkëpunëtore në krim sa ç'është dhe babai. Nëna është dhe bashkëpunëtore në krim në rastin konkret.

Bona Meakley: Nuk jam dakord.

Roland Islami: E kupton çfarë po thua që...

Bona Meakley: Çfarë po them që nëna është bashkëpuntore në krim? S'ka shans.

Roland Islami: Absolutisht jo. 100%. Po nuk mund ta ta bësh të prerë.

Bona Meakley: Pse?

Roland Islami: Sepse nëna e ka bërë këtë krim dhe është bashkëpunëtore në krim, të paktën për fshehje të autorit të krimit dhe për përkrahje të autorit të krimit.

Bona Meakley: Jo, në këtë rast ne nuk e dimë, ne nuk mund të themi, nuk e dimë.

Roland Islami: Këtë i japim rrethana lehtësuese nëse dëshiron t'i japim po... para... ajo është bashkëpunëtore në krim dhe ka dijeni për krimin që ka ndodhur absolutisht. Absolutisht. S’e luan topi se nuk mund të ndodhë.

Ajo është abuzuar vazhdimisht.

Bona Meakley: Me çfarë faktesh flasim?

Roland Islami: Jo flas, flas me dy argumente. Me dy argumente po të jap. Argumenti i parë në rastin konkret është që nëna po ta marrim duke e përjashtuar faktin që ajo mund të jetë bashkëpunëtore, që unë, është bashkëpunëtore, s'diskutohet.

Bona Meakley: Po çfarë po thua?

Roland Islami: Po pra që është bashkëpunëtore, s'diskutohet. Po nëse përjashtojmë këtë fakt, si e përjashtojmë këtë fakt?

Pra unë them që nëna fillimisht e marrim faktin që nëna nuk ka dijeni, që nuk ka mundësi të mos kesh dijeni kur ty të është përdhunuar vajza sistematikisht. Pra ti duke kështu ushtruar detyrën e nënës, që në rastin konkret nuk duhet ta pranojmë. Sepse një nënë e ushtron detyrën e vet dhe gjatë ushtrimit të detyrës prindërore, ti e shikon sjelljen, se fëmija ka ndryshuar sjellje dhe nuk ka shanse ti të mos shikosh dhe sjelljen e bashkëshortit tënd apo të partnerit tënd karshi këtij fëmije. Po nuk ka shanse të ndodhë sepse ti normalisht e shikon atë fëmijë që ky njeri s'e ka pas të vetën fëmijën dhe ti kur një vajzë e lë të jetë, të bashkëjetojë në një familje me një partner që nuk është i ati i fëmijës, i ati i vajzës në rastin konkret, ti sjelljet e këtij duhet t'i shikosh çik me lupë se po si peshket me lupë, çfarë... më fal për fjalorin se më nxjerr këtej. Çfarë dreq nënë je ti që s'shikon me lupë sjelljen e një partneri që ja ka ofruar vajzës së vet? Pra atje, a kupton që ajo është bashkëfajtore? Nëse jo me dashje, i ka pëlqyer sjellja e këtij partneri me nënën dhe ajo është treguar pak neglizhente, unë po them se e ka bërë me dashje. Se nëse e ka bërë me dashje është tjetër gjë. Por ka dhe fajësi nga neglizhenca dhe nga pakujdesia.

Bona Meakley: Nga neglizhenca po, jam tepër dakord.

Roland Islami: Po fajtore është po pse? Kjo është fajësi nga neglizhenca.

Bona Meakley: Po unë do të them, po ka fajësi...

Roland Islami: Jo me dashje, dëgjo, fajësia në kodin penal është me dashje por kemi dhe nga vetëbesimi i tepruar ose neglizhenca. Në rastin konkret mund të jetë edhe vetëbesimi i tepruar tek një partner që ti ke një vetëbesim të tepruar tek partneri që i ke çuar vajzës në shtëpi dhe tjetra është nga neglizhenca që ti s'e ke kontrolluar. Pra, por që në rastin konkret ajo është fajtore, nuk ka dhe në një sistem të drejtës, të mbrojtjes së të miturve, nëse ajo nënë merret në një psikoanalizë të çështjes do të ketë për ta parë që do të gjesh, do të gjesh probleme shumë më të mëdha të sjelljes së nënës me fëmijën. Pra unë në një marrëdhënie të tillë nuk e quaj nënën jo fajtore. Pra nuk mund t'i them nënës që ti nuk je fajtore sepse ti u tregove neglizhente që vajzën tënde ja çove një partner në shtëpi, që ishte partner i kësaj dhe a e kupton ti që këtu kemi vetëm marrëdhënie, këtu kemi vetëm ndërtimin e marrëdhënieve të interesave kafshërore.

NDIQNI EMISIONIN E PLOTË “EPIQENDËR” NË “ORA NEWS”