Spanja sfidon trendin anti- emigrantë! Strategjia “Spanjë-Afrikë” thekson bashkëpunimin dhe zhvillimin
Ndërsa shumë vende perëndimore po mbyllin kufijtë dhe po ulin fondet e zhvillimit për Afrikën, Spanja po ndjek një rrugë të kundërt: po investon më shumë në marrëdhënie afatgjata, bashkëpunim ekonomik dhe skema migrimi të rregullta që përfitojnë të dyja palët.

Spanja po shfaqet si përjashtim i rrallë në Evropë sa i përket mënyrës se si trajton migracionin afrikan. Në një kohë kur shumë qeveri po ndjekin politika kufizuese dhe retorikë kundër emigrantëve, qeveria socialiste e Pedro Sánchez po ndërton një model të ri: një partneritet të barabartë me Afrikën, ku migrimi shihet si mundësi dhe jo kërcënim.
Në kuadër të strategjisë “Spain-Africa”, e miratuar në fund të vitit të kaluar, Madrid ka vendosur që Afrika Perëndimore të jetë ndër prioritetet kryesore të bashkëpunimit ndërkombëtar për periudhën 2024-2027.
Qasja e re përfshin hapjen e ambasadave të reja në nën-Saharianë, programe arsimore dhe punësimi për të rinjtë afrikanë dhe një fond të posaçëm zhvillimi për të nxitur stabilitet ekonomik dhe social.
Krahas përpjekjeve diplomatike, Spanja po zbaton programe të veçanta që synojnë të kanalizojnë migrimin në mënyrë të ligjshme e të sigurt.
Një shembull është skema e migracionit të përkohshëm (cirkular), që u jep punëtorëve nga Senegal, Mauritania dhe Gambia viza sezonale për punë në bujqësi, me kushtin që të kthehen pas përfundimit të kontratës.
Qeveria spanjolle financon gjithashtu kurse profesionale për të rinjtë dhe ish-migrantët që janë kthyer, duke i ndihmuar të krijojnë biznese lokale.
Në vend që të fokusohet vetëm në ndalimin e valëve migratore, Spanja po përpiqet të adresojë shkaqet ekonomike dhe sociale që i shtyjnë njerëzit të emigrojnë.
Kryeministri Sánchez ka deklaruar se “migracioni nuk është vetëm çështje morali dhe solidariteti, por edhe racionaliteti ekonomik”, duke theksuar rolin e punëtorëve afrikanë në sektorë kyç si bujqësia dhe turizmi.
Krahasimi me vendet e tjera evropiane është i thellë: ndërsa Britania, Franca, Gjermania dhe Italia po ashpërsojnë politikat e tyre kufitare, Madridi zgjedh dialogun, partneritetin dhe zhvillimin e përbashkët.
Kjo qasje, e ndërtuar mbi bashkëpunim dhe dinjitet reciprok, mund të bëhet një model alternativ evropian për menaxhimin e migracionit afrikan.


