Mesazhet e fshehta në PS, Arlind Qori zbulon çfarë fshihet pas fotos së Spiropalit para diellit

Dinamikat e brendshme në Partinë Socialiste janë komentuar së fundmi nga Arlind Qori, nga Lëvizja Bashkë, i cili në  studion e emisionit “Ora e Betit” në “Ora News”, të moderuar nga gazetarja Beti Njuma, ka hedhur akuza të forta për mungesë demokracie, duke e cilësuar strukturën e partisë në pushtet si “despotike” dhe me tipare të një “regjimi totalitar”.

Sipas tij, debati i brendshëm politik është zëvendësuar nga mesazhe të koduara dhe insinuata, duke marrë si shembull postimet e fundit të ministres Elisa Spiropali.

Në një analizë të situatës, ai argumentoi se Partia Socialiste nën drejtimin e kryeministrit Edi Rama ka shuar zërat kritikë dhe ka bërë të pamundur një garë të hapur.

Për pasojë, pakënaqësitë dhe ambiciet politike shprehen përmes “aluzioneve, insinuatave dhe fotove”, duke iu referuar konkretisht aktivitetit të ministres Spiropali në rrjetet sociale.

Fakti që analiza politike është përqendruar në dekodimin e këtyre postimeve, shihet si dëshmi e qartë e mungesës së kanaleve normale demokratike për debat.

Duke u ndalur te rasti konkret, Qori theksoi se edhe një foto në dukje e thjeshtë e Spiropalit para diellit interpretohet si një mesazh politik me qëllime të caktuara.

“A thua se jemi në një regjim totalitar ku nga buzëqeshja ose mosbuzëqeshja e njërit kuptohen gjëra,” u shpreh ai, duke e krahasuar këtë situatë me mënyrën se si funksionojnë partitë në vendet demokratike.

Në një mjedis normal, sipas tij, një rival i mundshëm do të shpallte hapur kandidaturën, do të mblidhte mbështetës dhe do të garonte në një kongres. Ndërsa në Partinë Socialiste, ai ironizoi se një rival për kryetarin “i bie të vijë nga Kina”, një shprehje që nënkupton një ngjarje të pamundur.

Në kontrast me këtë model, ai paraqiti lëvizjen e tij politike si një alternativë të ndërtuar mbi parimet e kolegjalitetit dhe solidaritetit.

Ai përmendi se në statutin e lëvizjes së tij, kryetari ka një funksion simbolik dhe nuk mund të marrë vendime në mënyrë të njëanshme.

Si shembull të kësaj fryme, Arlind Qori përmendi vendimin e tij personal për të mos qenë i pari në listën zgjedhore, duke vënë parimet mbi ambicien personale, një qasje që sipas tij mungon tek partitë e vjetra.

Në vijim, Qori deklaroi se jeta e brendshme e partisë më të madhe në vend ka degraduar në një pikë ku debati i ideve është zëvendësuar nga interpretimi i shenjave dhe simboleve, një simptomë, sipas tij, e një deficiti të thellë demokratik.