"Policia në shkolla nuk mjafton" - Sociologu Gëzim Tushi: Ja dy “fajtorët” për rrezikun që u kanoset fëmijëve

Nga Klodi Karaj Përditësimi i fundit 20 Maj 2026, 18:43

Në një kohë kur debati për shtimin e pranisë policore në institucionet arsimore është intensifikuar si një masë e domosdoshme për mbrojtjen e fëmijëve, një analizë më e thellë tregon se ky është vetëm një komponent i një problematike shumë më komplekse.

Sipas sociologut Gëzim Tushi, ndërsa policimi në komunitetet ku rriten fëmijët dhe adoleshentët është një hap pozitiv, fokusimi vetëm tek masat policore është një qasje simpliste që nuk adreson rrënjët e problemit.

Sipas analizës së bërë në studion e lajmeve në “Ora Neës”, Tushi theksoi se shoqëria e sotme duhet konsideruar sociologjikisht si një "shoqëri e rrezikut", ku të rinjtë kërcënohen jo vetëm nga rreziqe fizike, por nga një sërë faktorësh të jashtëm dhe të brendshëm që prekin shëndetin e tyre fizik e mendor.

Zgjidhja, sipas Tushit, kërkon një strukturë kompakte dhe bashkëpunim të të gjitha institucioneve përgjegjëse, por dy prej tyre veçohen si "mëkatarët kryesorë" për situatën aktuale: familja dhe shkolla.

Këto dy institucione, të cilat duhet të ishin shtyllat e sigurisë dhe formimit të fëmijëve, po shfaqin mangësi thelbësore. Vihet re një ulje e ndjeshme e kujdesit prindëror dhe mungesë vëmendjeje. Familja tradicionale, me një kujdes metikuloz për mbarëvajtjen dhe rritjen e fëmijëve, duket se është zbehur përballë shpejtësisë dhe presioneve të jetës moderne. Kjo ka çuar në një reduktim të kohës së prindërimit dhe ka krijuar një boshllëk, duke i lënë fëmijët në një lloj "spontaneiteti edukimi". Ky boshllëk po mbushet nga faktorë të jashtëm shpesh të dëmshëm, si "edukata e rrugës" apo presioni i rrjeteve sociale, të cilat po dëmtojnë dhe shkatërrojnë projektet edukative edhe të familjeve më funksionale.

Në vijim, sociologu Tushi thekson se adoleshentët e sotshëm përballen me dy lloje kryesore rreziqesh: të jashtme dhe të brendshme. Rreziqet e brendshme lidhen drejtpërdrejt me proceset biologjike dhe psikologjike të moshës: konflikti mes trupit dhe shpirtit, zhvillimi i shpejtë fizik dhe seksual, si dhe kontradiktat e brendshme që adoleshentët shpesh nuk arrijnë t'i kuptojnë apo interpretojnë. Duke qenë në një "moshë plastike", ata mund t'i zgjidhin këto konflikte në mënyrë të gabuar, nën presionin e instinkteve apo nevojës për të treguar forcë e pushtet, duke u futur në rrugë të gabuara.

Në përfundim, ndërsa masat si shtimi i policisë në shkolla mund të ofrojnë një ndjenjë sigurie afatshkurtër, Tushi tha se ato nuk mund të zëvendësojnë rolin fundamental të familjes dhe shkollës. Adresimi i vërtetë i problemeve kërkon një rivlerësim të thellë të modelit të prindërimit dhe një angazhim më të madh për të kuptuar dhe udhëhequr fëmijët nëpër sfidat komplekse të epokës së tyre.

NDIQNI INTERVISTËN E PLOTË ME SOCIOLOGUN GËZIM TUSHI