Tiranë: Të jetosh poshtë urës dhe mbash frymën duke shitur kanaçe
Ainuk e di sa vjeç është por emrin e mban mend.
"Nuk e di, se mbaj mendkur kam lindur."
Prejkohësh jeton i vetëm, ndërsa në urën poshtë mbikalimit te fabrika e miellit jetonprej mq shumë se dy javësh.
"Kam qenë me plakun timdhe nënën time, ata më kanë rritur. Nuk kam njeri tani, mbeta vetëm."
Tëardhurat për tu shqyer i siguron duke mbledhur kanaçe.
"Jetoj me kanaçe, marrdomate e djathë. I sëmurë jam. Nuk kam asnjë ndihmë ekonomike."
Tregonse policia bashkiake i ka marrë rrobat që ka pasur, ndërsa i ka kërkuar të mosqëndrojë aty.
"Erdhi policiabashkiake, isha sipër. Mi morën rrobat, divanin. Më thanë nuk lejohet që të flekëtu."
Kyburrë, i quajtur Bashkim Jorgji thotë se nuk ka asnjë vend ku të jetojë veçseposhtë urës.
Kërkonndihmë nga Bashkia që ta strehoje në një barake pasi jetesa poshtë urës ështëshumë e vështirë.
"Dua një ndihmë që të jetoj edhe unë si njeri. Ftohtë është, a flihet me kartonë? Kjo është jetë për të qarë, më mirë të vdes sesa të jetoj."


