Tiranë: Të jetosh poshtë urës dhe mbash frymën duke shitur kanaçe

Ainuk e di sa vjeç është por emrin e mban mend.

"Nuk e di, se mbaj mendkur kam lindur."

Prejkohësh jeton i vetëm, ndërsa në urën poshtë mbikalimit te fabrika e miellit jetonprej mq shumë se dy javësh.

"Kam qenë me plakun timdhe nënën time, ata më kanë rritur. Nuk kam njeri tani, mbeta vetëm."

Tëardhurat për tu shqyer i siguron duke mbledhur kanaçe.

"Jetoj me kanaçe, marrdomate e djathë. I sëmurë jam. Nuk kam asnjë ndihmë ekonomike."

Tregonse policia bashkiake i ka marrë rrobat që ka pasur, ndërsa i ka kërkuar të mosqëndrojë aty.

"Erdhi policiabashkiake, isha sipër. Mi morën rrobat, divanin. Më thanë nuk lejohet që të flekëtu."

Kyburrë, i quajtur Bashkim Jorgji thotë se nuk ka asnjë vend ku të jetojë veçseposhtë urës.

Kërkonndihmë nga Bashkia që ta strehoje në një barake pasi jetesa poshtë urës ështëshumë e vështirë.

"Dua një ndihmë që të jetoj edhe unë si njeri. Ftohtë është, a flihet me kartonë? Kjo është jetë për të qarë, më mirë të vdes sesa të jetoj."

Foto: Bashkim Jorgji poshtë urës
Foto: Bashkim Jorgji poshtë urës
Foto: Bashkim Jorgji poshtë urës