U lind në avion dhe i vënë emrin e… pilotit!

Nga OraNews Përditësimi i fundit 8 Maj 2026, 19:05

Duke fluturuar në 10 000 metra, pezull mbi rërën e Mauritanisë, një orë pas ngritjes papritmas, heshtja thyhet nga një ulërimë. Nuk është një defekt teknik, por një jetë me nxitim për të lindur, shkruan today.it.

E gjitha ndodhi në fluturimin AZ855 të ”ITA Airways”, duke u nisur nga Dakari drejt aeroportit italian ”Fiumicino”.

Një pasagjere në muajin e shtatë të shtatzënisë papritmas ndihet keq.

Ekuipazhi i kabinës e kupton menjëherë se situata është serioze, por për fat të mirë, Antonietta Serino, një kirurge nga Caserta, është midis pasagjerëve.

Mjeku nuk ka nevojë për shumë analiza: një vështrim i vetëm është i mjaftueshëm për të kuptuar se nuk është thjesht çështje ndjenje të keqe.

Gruas i kanë plasur ujërat, lindja ka përparuar tashmë.

Nuk ka kohë për ulje.

Brenda pak minutash, kabina e aeroplanit transformohet në një sallë të improvizuar.

E mbështetur nga një infermiere spanjolle (gjithashtu midis pasagjerëve) dhe stjuardesat e palodhura, Serino organizon hapësirën midis korridoreve të ngushta dhe ajrit të shtypur.

Ndërsa kapiteni kthehet papritur drejt Senegalit, një mrekulli ndodh në bord.

Një britmë e fortë thyen tensionin: mes duartrokitjeve emocionale të pasagjerëve dhe lotëve të ekuipazhit, lindet një djalë.

Një ngjarje e lumtur që është pothuajse e pabesueshme, duke marrë parasysh kushtet e emergjencës dhe lartësinë.

Avioni më pas u kthye në Dakar, ku nënë e bir iu besuan kujdesit të mjekëve në tokë.

”Ata janë mirë”, njoftoi linja ajrore.

Por, detaji më i ëmbël ka të bëjë me emrin e zgjedhur për të voglin: ai do të quhet Mohammed Alessandro.

Emri i mesëm është një homazh për kapitenin e fluturimit, njeriun që menaxhoi urgjencën në kabinën e pilotit ndërsa, Antonietta Serino bëri histori midis sediljeve.

“I urojmë të voglit një jetë të mrekullueshme plot gëzim”, shkroi ”ITA Airways” në një deklaratë zyrtare, duke falënderuar publikisht mjeken nga Caserta.

Një fluturim që asnjë prej atyre që ishin në bord nuk do ta harrojë kurrë: sepse ndonjëherë, edhe në 10 000 metra lartësi, jeta gjen një rrugë.