BEFASI/ La futbollin për t’u bërë prift…
SHBA - Në botën e sportit, fama, paratë dhe lavdia janë motivimet e zakonshme që i shtyjnë sportistët të japin më të mirën e tyre.
Por ka përjashtime që e thyejnë këtë model: sportistë të cilët, në kulmin e karrierës së tyre ose me të gjithë karrierën përpara tyre, lanë pas garën, nxitimin dhe vëmendjen për t'iu përkushtuar plotësisht besimit të tyre fetar.
Ky fenomen, megjithëse i rrallë, zbulon se spiritualiteti mund të mbizotërojë edhe mbi pasionin për sportin. Ja disa nga këto histori të pazakonta, por frymëzuese.
Chase Hilgenbrick: Nga qendra… në kapelan
Rasti i Chase Hilgenbrick tronditi futbollin e Amerikës së Veriut dhe atë kilian. Ky mbrojtës i fortë luajti për klube si New England Revolution në MLS dhe për ekipe të ligës kiliane si Ñublense, ku la një përshtypje të paharrueshme.
Vetëm 26 vjeç, dhe pa lëndime serioze apo arsye të dukshme sportive, Hilgenbrick njoftoi tërheqjen e tij përfundimtare.
Nuk pati konferencë për shtyp apo lot publik, vetëm një letër që shpjegonte se thirrja e tij shpirtërore e thërriste më fort se topi.
Ai u shugurua prift katolik dhe tani shërben si kapelan për një bashkësi fetare në Illinois. Kalimi i tij ishte po aq radikal sa edhe i qetë.
Philip Mulryne: Nga Manchester United te priftërinjtë…
Philip Mulryne është një tjetër emër që ngre vetulla kur rishikon karrierën e tij.
Një produkt i akademisë së të rinjve të Manchester United, ai ndau një dhomë zhveshjeje me gjigantë si David Beckham, Ryan Giggs dhe Roy Keane. Por karriera e tij në futboll nuk u zhvillua kurrë siç parashikuan shumë.
Ai luajti për klube modeste si Norwich City dhe Cardiff City, dhe më në fund u tërhoq në moshën 30 vjeç.
Ajo që ndodhi më pas ishte edhe më e papritur: ai u distancua nga teprimet, duke pranuar se ishte lodhur nga alkooli dhe gratë, dhe u regjistrua në një seminar katolik. Në vitin 2017, ai u shugurua prift dominikan në Irlandë.
Luis Felipe Areta: Kërcimi i trefishtë drejt Zotit
Spanja gjithashtu ka përfaqësuesin e saj në këtë listë unike. Luis Felipe Areta ishte një figurë e shquar në atletikë në vitet 1960.
Ai mori pjesë në tre Lojëra Olimpike (Romë 1960, Tokio 1964 dhe Mexico City 1968) dhe dominoi garat e kërcimit së gjati dhe kërcimit trefish në vendin e tij për më shumë se një dekadë.
Megjithatë, në fund të karrierës së tij atletike, ai mori një vendim të pazakontë për një atlet të nivelit të lartë: ai u bashkua me Shoqërinë e Jezusit.
Andrea Jaeger: Nga yll tenisi, në murgeshë anglikane
Andrea Jaeger është një tjetër shembull i mrekullueshëm. Në moshën 14 vjeç, ajo ishte tashmë një lojtare tenisi profesioniste, dhe në moshën 16 vjeç, ajo ishte numri dy në botë, pasi kishte arritur në finalet e Wimbledon dhe Roland Garros.
Ajo dukej e destinuar të dominonte WTA-në, por një dëmtim në shpatull, së bashku me një zhgënjim në rritje me skenën konkurruese, e detyruan të tërhiqej nga sportet në moshën 22 vjeç.
Ajo që pasoi ishte një rrugë ndihme dhe shërbimi. Ajo themeloi Fondacionin Silver Lining, i përqendruar në ndihmën e fëmijëve me kancer, dhe në vitin 2006 mori betimet e një murgeshe në Kishën Anglikano-Dominikane. Sot ajo jeton një jetë me kontemplacion dhe përkushtim, shumë larg shkëlqimit të turneve Grand Slam.
