Episod nga jeta e George Bernard Shaw dhe tehu i hollë i bisturisë ironike
Nga OraNews Përditësimi i fundit 19 Mars 2026, 12:18
George Bernard Shaw (26 korrik 1856 – 2 nëntor 1950) nuk ishte thjesht një dramaturg dhe fitues i çmimit "Nobel"; ai ishte mjeshtri i pamëshirshëm i paradoksit dhe një kritik i rreptë i institucioneve shoqërore.
Penat e tij nuk shkruanin thjesht drama, por kryenin diseksione mbi moralin e kohës.
Gjatë një darke, ku pjatat shoqëroheshin me vëzhgime të holla mbi jetën, dy miq të afërt të Shaw-t, një avokat dhe një kirurg u përfshinë në një diskutim të gjatë e të zhurmshëm mbi artin e dramaturgjisë.
Shaw, i ulur mes tyre, qëndronte si i gozhduar në kryqin e një heshtjeje pothuajse mistike, duke dëgjuar me vëmendje oratorinë e tyre të vetëkënaqur që hargaliseshin si mëza në fushat e huaja.
Kur biseda nisi të shteronte, miqtë iu kthyen dramaturgut:
— Po ju, i dashur Bernard, përse nuk po na thoni asgjë? A nuk keni ndonjë histori të kësaj teme?
— Di vetëm një të vërtetë, u përgjigj Shaw me atë qetësinë e tij karakteristike, dhe do t’jua rrëfej me pak fjalë.
Ai nisi të tregonte:
— Një kirurg që unë e njoh mirë, gjatë një operacioni delikat, e humbi gjakftohtësinë e tij proverbiale. Në atë turbullim e sipër, në vend që t’i hiqte pacientit organin që e lëngonte, bëri një gabim fatal, i preu dhe i hoqi atë pjesë të sistemit nervor që mbart lidhjen organike me ndërgjegjen njerëzore.
Avokati, i prekur nga kurioziteti profesional, nuk duroi dot dhe e ndërpreu:
— E tmerrshme! Po pastaj, çfarë ndodhi me të mjerin?
— Ndodhi diçka e jashtëzakonshme në kufinjtë e një mrekullie, vazhdoi Shaw pa i lëvizur asnjë muskul i fytyrës.
— Pacienti jo vetëm që u shërua, por meqenëse tashmë i mungonte plotësisht ndërgjegja, nuk pati rrugë tjetër, u bë avokat.
Përgatiti: Albert Vataj
