VENDIMI I PLOTË/ Semiramis Hoxholli, gjyqtarja që nuk trembet nga pushteti!
Në Shqipëri shpesh nuk pret drejtësi, por ka dhe nga ato mendje brilante, që mund të jenë pjesë e shkallës më të ulët të gjyqësorit, por që dinë të japin drejtësi.
E tillë është Semiramis Hoxholli, gjyqtare në Gjykatën e Shkallës së Parë Administrative Tiranë.
Sot, nën presione nga më të paimagjinueshmet, dha një vendim ku i bëri me dije kokave të një sistemi që kërkesat e tyre për pushtet, as nuk dinë ku duhen drejtuar gjyqësisht.
Hoxholli sot disponoi me një vendim mbi mungesë juridiksioni për një kërkesë të ish-Kryetares së KLGJ-së, znj. Naureida Llagami, e cila kërkonte pavlefshmëri të vendimmarrjes ku cilësohej jo fituese për anëtare në Gjykatën Kushtetuese.
Llagami kish gabuar në Gjykatën që duhej te adresonte. Pak pa takt profesional për një kandidate që nuk di as ku duhet të ankohet.
Llagami nuk ka përfaqësuar ndonjëherë kalibër kushtetues, por gjithsesi të drejtën për akses e ka dhe iu dha.
Iu dha në një vendim historik ku veç argumenteve të ligjit të brendshëm, janë referuar vendime të GJEDNJ-së.
Iu dha nga një gjyqtare e Shkallës së Parë, e cila, edhe pse njihej si ekselente e një nga shpirtrat më të pastër të këtij sistemi, u la për vite me radhë jashtë tij.
Sot, Semiramis Hoxholli përfaqëson atë shpresë drejtësie që shumë e kërkojnë.
I tha “Jo”- duke zbatuar me rigorozitet ligjin, çdo presioni e imponimi nga lart.
Më poshtë “Ora News” ju vendos në dispozicion vendimin përkatës.
Një vendim për nxjerrje jashtë juridiksioni, e jo rrëzim.
Ama një vendim, që për nga guximi, zbatimi me rigorozitet i së drejtës, do të mbetet pjesë e jurisprudencës shqiptare.
VENDIMI I PLOTË
REPUBLIKA E SHQIPËRISË
GJYKATA ADMINISTRATIVE E SHKALLËS SË PARË TIRANË
Nr. Regj.Themeltar 237 (300004-00535-80-2025)
Dt. rregj. 03.10.2025 Dt.vendimi 13.10.2025
VENDIM “NË EMËR TË REPUBLIKËS”
“PËR NXJERRJEN E ÇËSHTJES JASHTË JURIDIKSIONIT GJYQËSOR”
Gjykata Administrative e Shkallës së Parë Tiranë, me trup gjykues të përbërë nga:
GJYQTARE: SEMIRAMIS HOXHOLLI
në datë 13.10.2025, asistuar nga sekretari gjyqësor z.Herki Nikaj, mori në shqyrtim, në seancë gjyqësore, kërkesën e palës kërkuese për marrjen e masës së sigurimit të padisë në çështjen administrative me Nr. 237 (300004-00535-80-2025) Rregjistri, që i përket palëve ndërgjyqëse:
KËRKUESE:
PALË E TRETË:
OBJEKTI:
BAZA LIGJORE: Naureda Llagami, madhore e me zotësi të plotë juridike e për të vepruar, atësia Adnan, amësia Fatmire, e datëlindjes 17.12.1978, identifikuar me letërnjoftimin personal me nr.H86217037L, lindur dhe banuese në Tiranë, Rruga “Him Kolli”, Pallati “Agolli”, Ap.48, Tiranë, Shqipëri, adresa e e-mailit: [email protected], tel: 0682072930, përfaqësuar në gjykim nga Av.Viktor Gumi, me Lic nr.1848, anëtar i Dhomës së Avokatisë Tiranë, sipas prokurës së posaçme nr.5187 rep., nr.2640 kol, datë 10.10.2025.
1.Gjykata e Lartë (Mbledhja e Posaçme e Gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë), përfaqësuar me autorizimin nr.4853/1 prot., datë 10.10.2025 nga z.Miran Kopani dhe znj.Bjorka Duka.
2.Këshilli i Emërimeve në Drejtësi (KED) (Në mungesë).
3.Presidenti i Republikës së Shqipërisë (Në mungesë).
4.z.Asim Vokshi, në cilësinë e anëtarit të zgjedhur të Gjykatës Kushtetuese (Në mungesë).
Marrja e masës së sigurimit të padisë “Pezullimin e zbatimit të vendimit të Mbledhjes së Posaçme të gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë nr.2, datë 30.09.2025, si dhe procedurave deri në zgjidhjen përfundimtare të çështjes.
Nenet 15, 16, 17, 28, 29 e vijues të ligjit nr.49/2012 “Për gjykatat administrative dhe gjykimin e mosmarrëveshjes administrative, i ndryshuar.
Gjykata, në seancë gjyqësore, caktuar me qëllim marrjen në shqyrtim të kërkimit për sigurim padie, si vuri fillimisht në bisedim midis palëve parakushtin procedurial të pasjes apo jo juridiksion për gjykimin e kësaj çështjeje,
VËREN:
i. Rrethanat e çështjes.
Pranë Gjykatës Administrative të Shkallës së Parë Tiranë, është depozituar kërkesa me objekt dhe bazë ligjore, si më lart parashtruar. Rrethanat e faktit rezultojnë si më poshtë vijon:
Në zbatim të nenit 125 të Kushtetutës dhe pikës 1 të nenit 7/ç të ligjit nr. 8577/2000, “Për organizimin dhe funksionimin e Gjykatës Kushtetuese në Republikën e Shqipërisë”, i ndryshuar, më datë 11.12.2024, Gjykata e Lartë ka shpallur hapjen e procedurës së aplikimeve për plotësimin e vendit vakant në Gjykatën Kushtetuese, pas përfundimit të mandatit të gjyqtares Holta Zaçaj.
Kërkuesja Naureda Llagami ka aplikuar në këtë vakancë të shpallur nga Gjykata e Lartë.
Pas përfundimit të afatit për aplikime, Gjykata e Lartë i ka përcjellë Këshillit të Emërimeve në Drejtësi (KED) listën e kandidatëve, së bashku me dokumentacionin përkatës që provonte përmbushjen e kushteve dhe kritereve të përcaktuara në nenin 7/a të ligiit nr. 8577/2000.
Me vendimin nr. 17, datë 17.06.2025, KED ka vendosur “Lejimin e kandidimit të kandidates Naureda Llagami për vendin vakant të gjyqtarit në Gjykatën Kushtetuese, shpallur nga Gjykata e Lartë.
Me vendimin nr. 28, datë 17.09.2025, KED ka vendosur “Vlerësimin e kandidates Naureda Llagami me 89.3 pikë në kandidimin për vendin vakant të shpallur nga Gjykata e Lartë”.
Me vendimin nr. 33, datë 17.09.2025, KED ka miratuar listën përfundimtare të renditjes së kandidatëve:
- Asim Vokshi - 89.5 pikë
- Naureda Llagami - 89.3 pikë
- Florian Ballhysa- 77.83 pikë
- Alma Faskaj - 77.77 pikë
- Genta Tafa (Bungo) – 75.44 pikë
- Alban Toro - 74.22 pikë.
Më 23.09.2025, KED ka depozituar raportin dhe listën përfundimtare të renditjes pranë Gjykatës së Lartë.
Kryetari i Gjykatës së Lartë, me vendimin nr. 1 datë 25.09.2025, ka vendosur thirrjen e Mbledhjes së Posaçme të Gjyqtarëve më datë 30.09.2025, ora 09:00, për zgjedhjen e anëtarit të Gjykatës Kushtetuese.
Më 30.09.2025 është mbajtur Mbledhja e Posaçme dhe pas numërimit të votave është konstatuar:
- Asim Vokshi - 6 vota
- Naureda Llagami - 8 vota
- Florian Ballhysa - 0 vota
- 1 fletë votimi e shpallur e pavlefshme.
Komisioni ka konstatuar se asnjë kandidat nuk ka arritur shumicën prej 3/5 të votave, prandaj dhe ka shpallur fitues kandidatin e renditur të parin në listën e KED, z. Asim Vokshi.
Nga mediat kërkuesja ka marrë dijeni se fleta e shpallur e pavlefshme ishte votë në emër të saj, pra, për kandidaten Llagami. Për këtë arsye, më 01.10.2025, kërkuesja i është drejtuar me kërkesë Gjykatës së Lartë për t’i vënë në dispozicion të gjithë praktikën dokumentare të Mbledhjes së Posaçme (rregjistrimin audio, fotokopjet e fletëve të votimit dhe procesverbalet).
Me shkresën nr. Prot. 4785/1, datë 02.10.2025, Gjykata e Lartë i ka vënë në dispozicion vetëm fotokopje të fletëve të votimit dhe procesverbalet, por jo rregjistrimin audio.
Më 03.10.2025, kërkuesja ka paraqitur përsëri kërkesë për marrjen e rregjistrimeve audio, të cilat deri në momentin e depozitimit të kësaj kërkese nuk i janë vënë në dispozicion.
Në këto kushte, kërkuesja fillimisht i është drejtuar gjykatës me kërkesë për sigurim padie në datën 03.10.2025 ndërsa më datë 10.10.2025, ka paraqitur për gjykim padinë e themelit me objekt shfuqizimin e vendimit të Mbledhjes së Posaçme të Gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë nr.2 datë 30.09.2025.
ii. Pretendimet e palëve.
Pretendimet e kërkueses:
• Kërkuesja, në datën 30.09.2025, pas numërimit të votave, është renditur e para me 8 vota, ndërsa kandidati i dytë Asim Vokshi - 6 vota dhe kandidati i tretë Florian Ballhysa - 0 vota. Në këtë proces votimi 1 fletë votimi është shpallur e pavlefshme. Në rast se kërkuesja do të kishte marrë 9 vota, atëherë ajo do të shpallej fituese për anëtare në pozicionin për anëtare të Gjykatës Kushtetuese, sepse në zbatim të Kushtetutës dhe të nenit 7/ç pika 3 të ligjit nr. 8577, datë 10.02.2000, ajo arrinte shumicen prej 3/5 të votave (dmth 9 vota). Ky përbën një dëm të rënde dhe të menjëhershëm për Kërkuesen, ndërkohë që e gjithë procedura është e bazuar në shkresa të paraqitura para gjykatës.
• Nga ana tjetër, dëmi që i vjen kërkueses eshtë edhe i pariparueshëm. Në rast të mosmarrjes së vendimit per masën e sigurimit të padisë, procedura e betimit të anëtarit të ri të zgjedhur të Gjykatës Kushtetuese vijon dhe ai merr detyrën dhe e ushtron atë. Për pasojë, në rast të miratimit të padisë së themelit të kërkueses, kandidati i zgjedhur fitues për shkak të renditjes nga KED bëhet gjyqtar në Gjykatën Kushtetuese dhe nuk mund të ketë “procedurë kthimi pas" sepse mandati i tij nuk mund të ndërpritet, për shkak se ndërprerja e mandatit të anëtarit të Gjykatës Kushtetuese nuk mund të realizohet nga Gjykata Administrative e Shkallës së Parë Tiranë. Për më tepër krijohet mundësia që një anëtar i Gjykatës Kushtetuese të emerohet dhe të japë vendime në kundërshtim me procedurën ligjore, gjë e cila passjell edhe pavlefshmërine e të gjithë vendimmarrjes së trupës giykuese kushtetuese në të cilën ai ka marrë pjesë.
• Vota e cila është shpallur e pavlefshme nuk është në kushtet e zbatimit të nenit 13 të kësaj Rregulloreje. Ajo padrejtësisht është shpallur e pavlefshme ndërkohë që duhet të konsiderohet si votë e vlefshme për kandidaten Naureda Llagami, duke sjellë numrin e votave të vlefshme për të në votim nga “8 vota” në “9 vota”. Vlerësimi i kësaj vote si e vlefshme dhe në favor të kërkueses bëhet për shkak se nuk ka asnjë shkelje të shkronjave shteruese të nenit 13 të rregullores.
• Në një proces votimi paralelizmi më i plotë që mund të bëhet është raporti dhe zbatimi i tij me përcaktimin e shënimeve në fletën e votimit nga zgjedhësit sipas Kodit Zgjedhor. Neni 106 i Kodit Zgjedhor përcakton se: “1. Pasi merr fletën e votimit, zgjedhësi hyn i vetëm në dhomën e fshehtë dhe në fletën e votimit shënon në vendin e përcaktuar nga fleta e votimit për subjektin zgjedhor dhe/ose kandidatin e parapëlqyer të subjektit zgjedhor shenjën "x" ose "+" ose një shenjë tjetër që tregon qartë zgjedhjen e bërë prej tij". Fleta e votimit e konsideruar e pavlefshme nga komisioni përkatës ka të qartë zgjedhjen e bërë për kandidaten Naureda Llagami. Shënimi është bërë vetëm në rreshtin përkatës që i korrespondon kërkueses, nuk del asnjë vijë e shënimit tek rubrikat e kandidateve te tjerë, dhe për pasoje nuk është votuar për më shumë se një kandidat.
• Lidhur me kushtin Il: pranimi i kërkesës për sigurimin e padisë nuk cënon rëndë interesin publik. Gjykata ka për mision mbrojtjen e të drejtave e të interesave si të individit apo të personit të të drejtës private ashtu dhe të publikut. Padrejtësia ndaj një subjekti të vetëm ka të njëjtën vlerë si dëmi që i shkaktohet publikut nga veprimet e paligjshme të administratës, ndaj edhe ligji përcakton se, nuk duhet të cënohet rëndë interesi i publikut.
• Në rastin objekt gjykimi, nuk rezulton që vendimmarrja e mundshme e Gjykatës të afektojë interesa të gjerë shoqërore, me pasojë cënimin e tyre. Ligji nr. 8577, datë 10.02.2000 "Për organizimin dhe funksionimin e Gjykatës Kushtetuese", i ndryshuar, në nenin 8 të tij se: "4. Gjyqtari i Gjykatës Kushtetuese vazhdon në detyrë deri në emërimin e pasardhësit të tij." Pra, asnjë vendimmarrje e mundshme pozitive e Gjykatës Administrative të Shkallës së Parë Tiranë nuk mund të pengojë apo vështirësojë punën dhe vendimmarrjen e Gjykatës Kushtetuese, sepse anëtares së cilës i ka përfunduar mandati, gjyqtare Holta Zaçaj, është ende në detyrë dhe sipas ligjit organik qëndron në detyrë deri në emërimin e pasardhësit. Madje edhe vetë procedura e zhvilluar deri më tani është me disa muaj vonesë nga afati kohor i qëndrimit në detyre të gjyqtares znj.Holta Zaçaj. Ndaj marrja e masës për pezullimin e zbatimit të vendimit të Mbledhjes se Posaçme të gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë nr. 2, datë 30.09.2025 nuk ndikon aspak në veprimtarinë e Gjykatës Kushtetuese dhe për pasojë nuk prek asnjë interes publik. E kundërta do të ishte e vërtetë, në rast se nuk merret masa e sigurimit të padisë dhe në rast se në gjykimin në themel të kërkesës Gjykata Administrative e Shkallës së Parë do të vendose pranimin e padisë ateherë cënohet interesi publik sepse emërohet në detyrën me të lartë të anëtarit të Gjykatës Kushtetuese një anëtar që ushtron detyrën dhe merr vendime në kundërshtim me kërkesat kushtetuese dhe ligjore për zgjedhjen e tij në këtë detyrë.
Pretendimet e palës së tretë, Gjykatës së Lartë.
• Gjykata Administrative nuk ka juridiksion dhe duhet ta deklarojë mungesen e tij me vendim pa i hyrë shqyrtimit në themel të kërkesës për sigurim padie. Akti, vendimi i Mbledhjes se Posaçme të Gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë është akt me natyrë kushtetuese dhe jo administrative. Sipas nenit 127, pika 1, shkronja "d" të Kushtetutës , vetëm Gjykata Kushtetuese është kompetente të vendosë për pazgjedhshmërinë e një gjyqtari të saj, papajtueshmërinë e mandatit apo vlefshmërinë e emërimit.
• Një vendim i tillë, sikurse kërkohet nga Znj. Llagami, do të krijonte precedent institucional të rrezikshëm, duke e vendosur Shqipërinë në kundërshtim me standardet evropiane dhe me parimet themelore të ndarjes së pushteteve. Gjykata Administrative nuk ka juridiksion ratione materiae për ta shqyrtuar padinë e paraqitur kundër vendimit të Mbledhjes së Posaçme të Gjykatës së Lartë. Padia duhet te shpallet e papranueshme për mungesë juridiksioni.
• Edhe nëse hipotetikisht do kishte një gjykim në themel mbi këtë çështje, pretendimi i ngritur është sa absurd aq edhe i pabazuar, pasi procesi është zhvilluar në përputhje të plotë me Kushtetutën, Rregulloren nr. 1, datë 24/02/2022 të Mbledhjes se Posaçme të Gjykatës së Lartë, si dhe standardet e integritetit institucional të Gjykatës së Lartë.
• Vota me dy shenja është juridikisht e pavlefshme, pasi shkel Rregulloren dhe parimin kushtetues të fshehtësisë. Shpallja e pavlefshmërisë së votës me dy shenja është akt që ruan ligjshmërinë, etikën dhe legjitimitetin e procesit. Shpallja e pavlefshmërisë nga Komisioni i Votimit është vendim i ligjshëm, i drejtë dhe i detyrueshëm për ruajtjen e integritetit institucional. Mbledhja e Posaçme e Gjykatës së Lartë ka vepruar në përputhje të plotë me kompetencën kushtetuese dhe në mënyrë të paanshme, duke nxjerrë një vendim të vlefshëm dhe legjitim.
• Kërkesa nuk duhet marrë në shqyrtim për mungesë juridiksioni. Ndërsa padia, edhe nëse hipotetikisht gjykohet në themel, kërkohet rrëzimi i saj.
iii. Vlerësimi i Gjykatës.
Gjykata Administrative e Shkallës së Parë Tiranë, pasi vuri në bisedim në seancë gjyqësore nëse ekzistojnë parakushtet proceduriale për t’i dhënë jetë gjykimit të iniciuar nga kërkuesja znj.Naureda Llagami, konkludoi, kryesisht, se nuk ka juridiksion ratione materiae për ta shqyrtuar kërkesën për sigurim padie, në trajtën e pezullimit të zbatimit të vendimit të Mbledhjes së Posaçme të Gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë nr.2, datë 30.09.2025.
Gjykata vlerëson se ajo duhet të disponojë me nxjerrjen e çështjes jashtë juridiksionit gjyqësor konform nenit 9 të ligjit nr.49/2012 dhe nenit 59 të KPC , dhe kërkesa për sigurim padie të shpallet e papranueshme për këtë shkak (për mungesë juridiksioni), për këto arsye:
Së pari, gjykata çmon se juridiksioni është një çështje që përcaktohet ekskluzivisht nga Kushtetuta (shiko neni 42), marrëveshjet ndërkombëtare (shiko neni 6 i K.E.D.Nj.) dhe nga ligji. Përcaktimi i saktë i çështjes së juridiksionit dhe të kompetencës është detyrim që rrjedh nga parimi i shtetit të së drejtës, sanksionuar në nenin 4 të Kushtetutës sipas të cilit, e drejta përbën bazën dhe kufijtë e veprimtarisë së shtetit.
Bazuar në nenin 7 të Kushtetutës, që sanksionon jo vetëm ndarjen, por dhe balancimin e pushteteve dhe në aktet normative që kanë dalë në bazë dhe për zbatim të këtij parimi, pushteteve të tjera u është njohur e drejta/kompetenca për të zgjidhur çështjet ose mosmarrëveshjet që kanë lidhje me funksionet e tyre. Parimi i shtetit të së drejtës kërkon gjithashtu që veprimtaria e organeve të administratës publike të rregullohet jo vetëm me ligj, por edhe që kjo veprimtari, në raport me të drejtat e shtetasve, t’i nënshtrohet kontrollit gjyqësor. Prandaj, sipas nenit 42 të Kushtetutës, individi ka të drejtë t’i drejtohet gjykatës edhe kur cënimi i të drejtave, i lirive dhe i interesave kushtetues e ligjorë të tij ka ardhur nga akti apo veprimtaria e organeve të administratës publike .
Në këtë kuptim, gjykata vlerëson se çështja e juridiksionit është parakushti kryesor për të patur proces dhe për t’i lindur e drejta dhe detyrimi ligjor gjykatës që të shqyrtojë gjyqësisht pretendimet objekt gjykimi. Që në momentin e paraqitjes së kërkesës apo ngritjes së padisë, nga kërkuesi apo paditësi duhet të përmbushen detyrimisht kushtet e ngritjes së saj dhe kushtet për të ushtruar të drejtën e padisë. Një nga kushtet thelbësore për të ushtruar këtë të drejtë është fakti se kërkesa/padia e ngritur i përket apo jo juridiksionit gjyqësor.
Kështu, juridiksioni gjyqësor civil dhe administrativ është parashikuar fillimisht në nenin 42 të Kushtetutës dhe më tej është detajuar në Kodin e Procedurës Civile, Ligjin nr. 49/2012 dhe në ligje të posaçme. Neni 36 i Kodit të Procedurës Civile parashikon se janë në juridiksionin gjyqësor të gjitha mosmarrëveshjet civile e mosmarrëveshjet e tjera të parashikuara në këtë Kod e në ligje të veçanta. Juridiksioni gjyqësor është i përgjithshëm dhe i detyrueshëm (neni 1 paragrafi i dytë i Kodit të Procedurës Civile). Gjykata vlerëson të theksojë se nëse do të shkelej ky parim, kjo do të çonte në cënimin e një tjetër parimi kushtetues, atë të gjykimit jo nga një gjykatë e krijuar me ligj. Edhe ky është zhvilluar në jurisprudencën e Gjykatës Kushtetuese:
“Gjykata ka theksuar, se shqyrtimi i çështjes nga një “gjykatë e caktuar me ligj” është një element i procesit të rregullt ligjor, sipas nenit 42 të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë dhe nenit 6 të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut. Termi “gjykatë” karakterizohet në sensin material nga funksioni i saj gjyqësor që ka të bëjë me zgjidhjen e çështjeve që janë në kompetencë të saj, në një proces të zhvilluar mbi një procedurë ligjërisht të përcaktuar dhe në pajtim me shtetin e së drejtës. E drejta e çdo pale për t’u dëgjuar në seancë përpara një gjykate kompetente, kërkon që gjykata të ketë juridiksion për të dëgjuar çështjen dhe që kompetenca t’i jetë dhënë asaj prej ligjit (Shih vendimet nr.7, datë 09.03.2009 dhe nr.31, datë 01.12.2005 të Gjykatës Kushtetuese).
“......Bazuar në standardin e GJEDNJ (çështja Jorgic v. Germany), Gjykata çmon gjithashtu, se shprehja “gjykatë e krijuar me ligj”, si element i procesit të rregullt ligjor i parashikuar në nenin 42 të Kushtetutës dhe nenin 6 të Konventës Evropiane, reflekton parimin e shtetit të së drejtës të sanksionuar në nenin 4 të Kushtetutës sipas të cilit, e drejta përbën bazën dhe kufijtë e veprimtarisë së shtetit (shih vendimin nr. 11, datë 23.04.2009, të Gjykatës Kushtetuese).
Së dyti, gjykata vlerëson se nuk ka juridiksion ratione materiae për ta shqyrtuar kërkesën e znj.Llagami për sigurim padie, në trajtën e pezullimit të zbatimit të vendimit nr.2, datë 30.09.2025, të Mbledhjes së Posaçme të Gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë me të cilin është vendosur zgjedhja e z.Asim Vokshi anëtar i Gjykatës Kushtetuese, për arsye se ky akt nuk është i pezullueshëm/i paditshëm në Gjykatën Administrative, porse është i kontrollueshëm vetëm nga juridiksioni kushtetues, Gjykata Kushtetuese.
Gjykata vlerëson të theksojë se përcaktimi i natyrës së akteve ka një rëndësi thelbësore për përcaktimin e juridiksionit administrativ apo kushtetues, për zgjidhjen e mosmarrëveshjeve që burojnë prej tyre. Ky është edhe kriteri i parë bazë që shënon vijën ndarëse ndërmjet këtyre dy juridiksioneve.
Gjykata sjell në vëmendje të palëve se funksioni kryesor i gjykatave administrative është shqyrtimi i akteve administrative të cilat janë produkt i veprimtarisë së autoriteteve publike dhe që ndikojnë në pozitën ligjore të individëve. Akte të tilla mund të jenë individuale ose të përgjithshme, normative ose thjeshtë veprime faktike. Ndërkohë që, në juridiksionin e Gjykatës Kushtetuese, është të shqyrtojë pajtueshmërinë e akteve normative të organeve qendrore e vendore me Kushtetutën dhe me marrëveshjet ndërkombëtare, sikurse dhe, në jo pak raste në praktikën e saj, kjo Gjykatë ka shqyrtuar pajtueshmërinë me Kushtetutën, edhe të akteve me karakter individual.
Misioni dhe kompetencat bazë të Gjykatës Kushtetuese janë të përcaktuara ne nenin 131 të Kushtetutës së R.SH-së. Ndërkaq, kompetenca lëndore e Gjykatës Administrative është parashikuar në nenin 7 të Ligjit nr.49/2013 “Për Gjykatat Administrative dhe gjykimin e mosmarrëveshjeve administrative”.
Duke iu rikthyer rastit objekt gjykimi, gjykata vlerëson se kërkesa është e papranueshme për tu marrë në shqyrtim për mungesë juridiksioni, pasi vendimi i Gjykatës së Lartë (Mbledhjes së Posaçme të Gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë) është akt me natyrë juridiko-kushtetuese dhe jo juridiko-administrative dhe kurrsesi nuk mund të kundërshtohet apo të pezullohet në gjykatën administrative.
Në sistemin shqiptar, ligjvënesi ka vendosur ndarje të qartë midis akteve të pushtetit ekzekutiv (të kontrollueshme nga gjykatat administrative), dhe akteve të pushtetit kushtetues (të pakontrollueshme nga gjykatat administrative). Ky kufi është i sanksionuar qartë qoftë në nenin 7 të Kushtetutës, që parashikon ndarjen e pushteteve, qoftë në nenin 7 të ligjit nr. 49/2012, që kufizon juridiksionin administrativ vetëm mbi aktet e organeve administrative në ushtrimin e funksioneve ekzekutive. Pikërisht, vendimi i Mbledhjes së Posaçme të Gjykatës së Lartë nuk përbën një ushtrim të funksioneve ekzekutive të kontrollueshme nga gjykatat administrative, por funksion kushtetues të një organi që vepron në nivel të barabartë institucional me Presidentin e Republikës dhe Kuvendin.
Gjykata thekson se Vendimi, me të cilin Mbledhja e Posaçme e Gjykatës së Lartë zgjedh një gjyqtar të Gjykatës Kushtetuese, nuk është akt administrativ, por akt kushtetues me natyrë institucionale, qe buron nga neni 125 i Kushtetutës dhe neni 7/a, pika 4, i ligjit nr. 8577/2000, të ndryshuar me ligjin nr.99/2016)
Ky akt është pjesë e procedurës për formimin e një organi kushtetues. Ai nuk krijon, ndryshon apo shuan te drejta individuale subjektive, siç parashikon ligji nr. 49/2012 për aktet administrative. Ai është shprehje e kompetencës kushtetuese të Gjykatës së Lartë si organ emërtese dhe jo ushtrim i një funksioni ekzekutiv administrativ. Pra, juridikisht dhe teorikisht, vendimi i Mbledhjes se Posaçme të Gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë është akt me natyrë të pastër kushtetuese, i përjashtuar nga juridiksioni i zakonshëm gjyqësor.
Sipas nenit 127, pika 1, shkronja "d" të Kushtetutës , vetëm Gjykata Kushtetuese është kompetente të vendosë për pazgjedhshmërinë e një gjyqtari të saj, papajtueshmërinë e mandatit apo vlefshmërinë e emërimit. Prandaj, kërkuesja mundet të kërkojë pezullimin apo shfuqizimin e aktit objekt gjykimi duke vënë në lëvizje vetëm Gjykatën Kushtetuese dhe jo gjykatën administrative. Pretendimet e saj për pavlefshmërinë e emërimit të anëtarit tashmë të zgjedhur, z.Asim Vokshi, mundet të jenë të pranueshme për shqyrtim pranë juridiksionit kushtetues. Asnjë gjykatë tjetër, përfshirë atë administrative, nuk ka kompetencë të vlerësojë procesin e përzgjedhjes apo të emërimit të një Gjyqtari të GJK. Kontrolli i procesit para emërimit është institucional (brenda organit emërtues), ndërsa kontrolli pas emërimit është kushtetues (nga vetë Gjykata Kushtetuese).
Kësisoj, nëse Gjykata Administrative e Shkallës së Parë do të pranonte të shqyrtonte kërkesën për pezullimin e vendimit objekt gjykimi, akt me natyrë të pastër juridiko-kushtetuese, sikurse është ai i Mbledhjes së Posaçme të Gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë, për zgjedhjen e z.Asim Vokshi anëtar të Gjykatës Kushtetuese, ajo do të krijonte një precedent të rrezikshëm. Në njëfarë mënyre, gjykata do t’i hapte rrugën një ndërhyrjeje të pashembullt mbi gjithë arkitekturën shtetërore.
Thënë ndryshe, një gjykatë e juridiksionit të zakonshëm sikurse është Gjykata Administrative e Shkallës së Parë Tiranë, do të vihej mbi Gjykatën e Lartë dhe madje, në trajtë të tërthortë, edhe mbi vetë Gjykatën Kushtetuese. Përveçse do të kompromentonte integritetin institucional të Gjykatës së Lartë, gjykata administrative do shkelte katërcipërisht parimin e ndarjes së pushteteve duke fshirë kufijtë midis ligjit dhe “nënës” së ligjeve, Kushtetutës. Kjo shkrirje kufijsh jo vetëm që do ishte antikushtetuese, porse gjithashtu rasti i parë devijues nga modeli evropian i kontrollit të kushtetutshmërisë.
Në sistemet evropiane, ashtu si edhe në Kushtetutën shqiptare, nuk ekziston asnjë mekanizëm i gjykatave të zakonshme apo administrative për të kundershtuar aktet e emërimit/zgjedhjes së gjyqtarëve të Gjykatës Kushtetuese. Kontrolli ndaj këtyre akteve është autonom institucional, brenda vetë organeve emërtesë (Parlamenti, Presidenti, Gjykata e Lartë), ose nga vetë Gjykata Kushtetuese, pas marrjes së detyrës.
Po ashtu, edhe GJEDNj (rasti Astráosson kundër Islandës, 2020) ka mbajtur qëndrimin se: “Shkeljet në procesin e emërimit mund të kenë efekt vetëm mbi besueshmërinë, por jo mbi vlefshmërinë juridike të emërimit, dhe as nuk krijojnë juridiksion të gjykatave të zakonshme”.
Prandaj, një vendim i kësaj gjykate, që do të hynte në këtë proces, qoftë dhe duke marrë për shqyrtim kërkesën për pezullim të aktit juridiko-kushtetues objekt gjykimi, do ta vendoste Shqipërinë jashtë çdo standardi evropian dhe kushtetues. Ndaj dhe kjo gjykatë vendos të respektojë këta kufinj kushtetues e nuk guxon kurrsesi t’i tejkalojë ato. Ruajtja e ekuilibrit kushtetues dhe respektimi i kufijve të juridiksionit janë themel i demokracisë kushtetuese.
Së treti, kjo gjykatë vlerëson të theksojë se Gjykata Kushtetuese është organ kushtetues, për të cilën juridiksioni është i përcaktuar në mënyrë shteruese në Kushtetutë dhe se në asnjë rast juridiksioni i saj nuk duhet të mbivendoset me juridiksionin e pushtetit gjyqësor. Gjykata tregon kujdes të veçantë të theksojë se vendimmarrja e saj mbi nxjerrjen e çështjes jashtë juridiksionit, sipas nenit 59 të Kodit të Procedurës Civile dhe nenit 9 të Ligjit nr. 49/2012, nuk mund të përcaktojë juridiksionin e Gjykatës Kushtetuese. Pra, kjo gjykatë mundet thjeshtë të shpallë mungesën e juridiksionit, porse nuk ka të drejtë/kompetencë t’ia dërgojë aktet për gjykim Gjykatës Kushtetuese. I vetmi mekanizëm që aktivizon juridiksionin e Gjykatës Kushtetuese nëpërmjet vendimmarrjes së gjykatave të pushtetit gjyqësor është kontrolli incidental kushtetues sipas nenit 145 pika 2 të Kushtetutës, konkretisht vendimmarrja e ndërmjetme e gjyqtarit a quo për nisjen e kontrollit incidental të kushtetutshmërisë së ligjit.
Lidhur me këtë, gjykata vlerëson të sjellë në vëmendje edhe jurisprudencën e Gjykatës Kushtetuese. Kështu, në Vendimin nr. 39, datë 12.03.2013 të Kolegjit të Gjykatës Kushtetuese, ndër të tjera, arsyetohet se:
“Gjykata Kushtetuese nuk bën pjesë në juridiksionin e gjykatave të zakonshme, siç janë gjykatat e shkallës së parë, gjykatat e apelit dhe Gjykata e Lartë, neni 35 i Kodit të Procedurës Civile. Si e tillë, Gjykata Kushtetuese nuk mund të luajë rolin e gjykatave të zakonshme dhe as të përfshihet në procese ku do të shqyrtohet thelbi i një mosmarrëveshjeje civile apo administrative, për aq kohë sa Kushtetuta nuk ia ka njohur një të drejtë dhe detyrë të tillë. Kjo gjykatë mund të investohet me kërkesë të gjykatave vetëm në rast se ekziston lidhja e drejtpërdrejtë midis zgjidhjes së çështjes konkrete dhe ligjit apo aktit normativ që kundërshtohet për papajtueshmëri me Kushtetutën. Në jurisprudencën e Gjykatës Kushtetuese janë analizuar kushtet se kur mund të legjitimohet një gjykatë për të kërkuar një kontroll të tillë. Në rastin konkret nuk jemi para kërkesës për kontroll incidental kushtetues, sipas nenit 145/2 të Kushtetutës, por një urdhërimi të paparashikuar në ndonjë normë kushtetuese apo ligj procedural.”
I njëjti qëndrim është mbajtur edhe në Vendimin nr. 2, datë 14.01.2011 i Kolegjit të Gjykatës Kushtetuese.
Gjykata vlerëson të sjellë në vëmendje të palëve edhe jurisprudencën e Kolegjit Civil të Gjykatës së Lartë mbi këtë çështje se dispozitat ligjore të sjella në vëmendje më lart vlejnë vetëm kur diskutohet juridiksioni gjyqësor kundër juridiksionit administrativ apo kompetenca ndërmjet gjykatave të pushtetit gjyqësor. Këto dispozita nuk mund të zbatohen për të vënë në lëvizje Gjykatën Kushtetuese. Vendimmarrje të tilla të gjykatave përbëjnë disponime që vijnë në kundërshtim me Kushtetutën dhe me ligjin.
Kësisoj, në Vendimin Nr.00-2010-1351 (436), datë 02.12.2010 të Kolegjit Civil të Gjykatës së Lartë, arsyetohet se:
“Sipas nenit 61 të Kodit të Procedurës Civile gjykata, “kur konstaton se nuk është kompetente për gjykimin e çështjes, kryesisht ose me kërkesën e palëve, vendos moskompetencën e saj dhe i dërgon aktet në gjykatën kompetente”. Kjo dispozitë përmban një rregullim procedurial të zbatueshëm nga gjykatat e juridiksionit të përgjithshëm. Rasti në shqyrtim nuk është i tillë dhe nuk ka të bëjë me kompetencën lëndore të ndonjë gjykate tjetër brenda sistemit të gjykatave të zakonshme. Po kështu, në zbatim korrekt të dispozitave të Kodit të Procedurës Civile dhe të ligjit nr. 9877, datë 18.02.2008 “Për organizimin e pushtetit gjyqësor në Republikën e Shqipërisë”, gjykata e shkallës së parë nuk mund t’i dërgojë çështjen për shqyrtim Gjykatës Kushtetuese, me arsyetimin se i mungon kompetenca lëndore për shqyrtimin e saj”.
Përfundimisht, kjo gjykatë thekson se kërkuesja ka ushtruar kërkesë për pezullim apo padi mbi një akt të natyrës juridiko-kushtetuese ndaj të cilit Kushtetuta dhe ligji ka krijuar një mjet ekskluziv dhe të posaçëm juridik ankimi, konkretisht kërkesa në Gjykatën Kushtetuese. Kjo do të thotë se për çdo të drejtë apo interes të ligjshëm të çështjeve që Kushtetuta në nenin 131 dhe 134 të saj ka krijuar këtë mjet juridik, këto çështje hyjnë në juridiksionin ekskluziv të Gjykatës Kushtetuese dhe se si të tilla përjashtojnë mundësinë e aktivizimit të juridiksionit gjyqësor pasi të drejta të tilla apo interesa të tilla të ligjshme janë të papaditshme. Po të pranohet e kundërta, atëherë do të mbivendosej juridiksioni i pushtetit gjyqësor me juridiksionin e Gjykatës Kushtetuese.
Të njejtin qëndrim ka mbajtur edhe Kolegji Administrativ i Gjykatës së Lartë në vendimin Nr. 00-2020-147, datë 26.06.2020, në të cilin, ndër të tjera, arsyetohet se:
“Për rrjedhojë Kolegji konkludon se në këtë rast pala paditëse ka ushtruar padi ndaj një akti administrativ ndaj të cilit Kushtetuta dhe ligji nuk ka lejuar të ushtrohet padi, por ka përcaktuar se ndaj tyre ushtrohet ankim/kërkesë në Kolegjin e Posaçëm të Apelimit dhe/apo Gjykatën Kushtetuese. Për rrjedhojë Kolegji konkludon se në këtë rast jemi para një akti administrativ të papaditshëm dhe se për rrjedhojë padia nuk mund të ngrihej dhe se Gjykata Administrative e Apelit, duhet të vendoste, në bazë dhe për zbatim të nenit 127 dhe 299 shkronja “c” të Kodit të Procedurës Civile dhe nenit 39 të Ligjit nr. 49/2012, mospranimin e padisë. Në kushtet kur Gjykata Administrative e Apelit ka ometuar nga detyra kushtetuese dhe ligjore për të marrë vendimin jopërfundimtar lidhur me këto kërkime të padisë, Kolegji vlerëson se kjo vendimmarrje duhet të merret nga ana e Gjykatës së Lartë në këtë gjykim. Kolegji vlerëson se shkaqet absolute të shuarjes së gjykimit, sikurse janë juridiksioni, paditshmëria apo procedueshmëria, merren në shqyrtim nga gjykata kryesisht në çdo fazë dhe shkallë gjykimi.”
Përfundimisht, sa më lart u arsyetua, kjo gjykatë disponon me nxjerrjen e çështjes jashtë juridiksionit gjyqësor dhe e deklaron kërkesën për sigurim padie të kërkueses znj.Naureda Llagami, si të papranueshme për këtë shkak, konform nenit 9 të ligjit nr.49/2012 dhe nenit 59 të KPC. Ky disponim është jo vetëm një detyrim ligjor i kësaj gjykate, por një akt për mbrojtjen e Kushtetutës dhe të vetë shtetit të së drejtës.
PËR KËTO ARSYE:
Gjykata, bazuar në nenin 9 të Ligjit nr.49/2012 “Për gjykatat administrative dhe gjykimin e mosmarrëveshjeve administrative” dhe nenin 59 të Kodit të Procedurës Civile,
VENDOSI:
1. Nxjerrjen e çështjes jashtë juridiksionit gjyqësor dhe në pasojë, mospranimin për shqyrtim të kërkesës për sigurim padie, (për mungesë juridiksioni).
2. Kundër këtij vendimi mund të bëhet ankim i veçantë në Kolegjin Administrativ të Gjykatës së Lartë, brenda 5 ditëve, nga e nesërmja e njoftimit të vendimit të arsyetuar.
U shpall sot, Tiranë, më 13.10.2025!
SEKRETAR GJYQTARE
HERKI NIKAJ SEMIRAMIS HOXHOLLI






