Pogba: Kam oferta nga klube kudo. Nuk doja të qëndroja më në Torino
Paul Pogba është gati të kthehet në fushë: "Nuk e kam imagjinuar kurrë se do të jem i lirë në këtë pikë të sezonit. Nuk kam përjetuar kurrë diçka të tillë," tha mesfushori për GQ France. "Ka propozime sot. Ato vijnë nga kudo."
Nga eksperienca e tij e dytë te Juventus deri në skualifikimin e tij. "E ardhmja? Dua të shoh se çfarë më përshtatet më shumë. Sepse jam në një periudhë vendimtare të jetës dhe karrierës sime. Është një vendim që do të marr kohë për ta peshuar," - shton francezi.
"Këto teste më kanë dhënë më shumë vendosmëri. Ndihem si një fëmijë që dëshiron të bëhet profesionist. Jam rikthyer të jem Paul Pogba i vogël i Roissy-en-Brie, i cili do të lërë gjurmë.
Kur mbërrita në Itali, më quajtën Balotelli. Tashmë kisha mohak, bojëra, vallet festive, por edhe lëvizjet teknike, lëvizjet e mia personale në rrugë dhe gjithçka që mësova në futboll. Në atë ekip kishte vend për t'u shprehur ndryshe”.
Por Pogba nuk e harron aventurën e tij te Manchester United. "Rashë në depresion pa e kuptuar fare. Sepse askush nuk na mëson se çfarë është depresioni. Derisa fillova të kisha vrima në kokën time. Nuk e kuptoja se çfarë ishte. Më thanë se ishte stres."
Francezi flet edhe për episode personale. "Unë fsheha gjithçka për këtë zhvatje. Gruaja ime nuk e dinte, dhe as fëmijët e mi. Kur kthehesha në shtëpi nga stërvitja, më duhej të luaja rolin e babait dhe të bashkëshortit.
Gjithçka e mbajta për vete. Në fund, më rraskapi brenda. Gjatë asaj kohe, bëra gjithçka që munda për të qëndruar i fokusuar në futboll, por u bë shumë e vështirë. Kisha aq shumë shqetësime, saqë i harrova vetëm këto probleme. Dy orë në ditë për të shijuar veten time”.
Pogba shpjegon edhe pezullimin e tij. "Nëse do të më kishin dashur katër vjet, do të kisha pushuar së luajturi futboll. Nuk doja ta thosha publikisht, por kështu mendova. Nuk e kuptova. Pse?
Më dhanë dënimin maksimal, që do të thotë se nuk kishin dëgjuar asgjë që u kisha thënë. Mora topin dhe luaja vetëm jashtë. Mjaftova me atë që kisha. Por fëmijët e mi nuk doja të qëndroja në shkollë, por nuk doja të stërvitesha në mëngjes. katran, çfarë dhimbjeje.”
