Wolfgang Amadeus Mozart, shenjtori që ktheu muzikën në religjon
Më 27 Janar 1756, në Salzburg, lindi një meteor që do të ndriçonte përgjithmonë horizontin e muzikës. Një shpërthim drite dhe tingulli, një gjeni që bota nuk ishte ende e përgatitur ta përballonte, Wolfgang Amadeus Mozart. Ai nuk ishte thjesht një kompozitor, por një shenjt i artit, një profet i tingullit që e ktheu muzikën në religjon, duke e bërë atë gjënë më të hyjshme që ka zbritur nga qielli në tokë.
Mozarti erdhi për të mbetur në kujtesën e gjeneratave si një nga muzikantët më brilantë që njerëzimi ka njohur ndonjëherë. Ai zotëronte një dhunti të pashoqe, një frymëzim që nuk njihte kufij. Kompozoi në të gjitha zhanret muzikore: simfoni, koncerte, opera, sonata, vepra korale. Çdo krijim i tij ishte një akt i shenjtë, një liturgji e tingullit. Edhe pse vdekja e parakohshme në moshën 35-vjeçare i ndërpreu jetën, ajo nuk mundi të ndalte pavdekësinë e veprës së tij. Kombinimi i bukurisë së tingullit me elegancën klasike dhe perfeksionin teknik e bëri muzikën e tij të mbijetojë si një testament i përjetshëm.
Mozarti ishte mishërimi i proverbit se muzika është krijesa më magjike që ka zbritur në tokë. Ai e shndërroi tingullin në lutje, melodinë në mister, harmoninë në shpirt. Çdo notë e tij është një hap drejt përjetësisë, një urë mes njeriut dhe hyjnores. Bethoveni, kur dëgjoi koncertin e tij për piano në Do minor, u shpreh me një ndjenjë të thellë përulësie: “Ah, ne kurrë nuk do të mund të bëjmë diçka të tillë!”, një dëshmi e gjallë e madhështisë së tij. Goethe, me intuitën e tij poetike, tha: “Një fenomen si Mozarti është një gjë e pashpjegueshme.” Dhe vërtet, ai mbetet një mister i gjallë, një enigmë që nuk shteron.
Mozarti nuk ishte vetëm një artist, por një shpirt i dërguar për të dëshmuar se muzika është gjuha e përjetësisë. Ai e bëri artin të flasë me zërin e engjëjve, duke e kthyer çdo koncert në një liturgji të bukurisë. Në tingujt e tij, njeriu gjen paqe, shpresë, dashuri dhe një pasqyrë të hyjnores. Ai nuk kompozoi thjesht për të kënaqur dëgjimin, por për të shëruar shpirtin.
Mozart është dhe mbetet një shenjt i muzikës, një profet i tingullit, një dëshmi se arti mund të jetë religjon. Ai është meteor që nuk shuhet, një dritë që nuk venitet, një gjeni që nuk vdes. Në çdo notë të tij, bota dëgjon frymën e përjetësisë.

