Rauf Fico, kryediplomati poliedrik në shërbim të shtetformimit shqiptar

Më 13 mars të vitit 1881 lindi Rauf Fico, shtetar poliedrik dhe patriot shqiptar.

Rauf Fico lindi në Sana të Jemenit, ku i ati punonte si kadi (gjygjtar). Studimet e larta në Stamboll i shoqëroi më pas me një përvojë të gjerë në administratën shqiptare. Ai ishte ndër ata që ndihmuan në ndërtimin e shtetit shqiptar në hapat e parë drejt pavarësisë dhe konsolidimit institucional.

Fico ishte një nga përfaqësuesit e Gjirokastrës në Kongresin e Manastirit (1908).

Mori pjesë në Qeverinë e Vlorës (1912), në kabinetet e Turhan Përmetit (1914, 1918), dhe më pas mbajti detyrën e nënprefektit të Tiranës (1916–1920).

Pas Kongresit të Lushnjës (1920), Fico mbajti pozita të larta drejtuese, duke kontribuar si ministër i Brendshëm dhe i Jashtëm, si dhe duke përfaqësuar Shqipërinë si diplomat në Turqi e Bullgari.

Kontributi i tij u vlerësua për maturinë politike dhe profesionalizmin në drejtimin e institucioneve kryesore, deri në ndarjen nga jeta më 23 janar të vitit 1944.