VIDEO/ Jam akoma gjallë? Shpëtohen nga rrënojat dy motrat
Nga OraNews Përditësimi i fundit 12 Shkurt 2023, 08:10
"Merve! Irem! Merve! Irem", po bërtet punonjësi i shpëtimit Mustafa Ozturk. Të gjithë rreth nesh janë urdhëruar të heshtin. Ekipi është në kërkim të dy motrave për të cilat të mbijetuarit e tjerë thonë se janë bllokuar të gjallë nën grumbuj rrënojash.
Me pajisje të ndjeshme ata dëgjojnë për çdo përgjigje. Të gjithë janë ngrirë në pritje.
Dhe pastaj, një përparim. "Irem, e dashur, jam afër teje, më dëgjon, po?" thotë Mustafa.
Ata prej nesh që shikojnë nuk mund ta dëgjojnë atë, por tani është e qartë se ajo po përgjigjet. Një grup i vogël i shoqeve të vajzave presin në heshtje me ne.
"Ti je i shkëlqyer! Tani rri i qetë dhe më përgjigjesh. Ah ok, kjo është Merve. Merve e dashur, përgjigju pyetjeve të mia," thotë ai.
Merve, 24 vjeç, dhe motra e saj Irem, 19 vjeç, u bllokuan nën rrënojat e bllokut të tyre pesëkatësh të apartamenteve në Antakya, Turqia jugore, e cila u rrafshua nga tërmeti. Kishin kaluar dy ditë, por për ta ato ditë dukeshin si javë.
"Është e mërkurë. Jo! Nuk ke qenë i bllokuar për 14 ditë. Na jep pesë minuta. Do të jesh jashtë."
Mustafa e di se do të duhen orë të tëra, por na thotë: “Nëse e humbin shpresën, mund të mos mbijetojnë”.
Merve dhe Iremi fillojnë të bëjnë shaka dhe të qeshin së bashku. Mund të shoh një buzëqeshje të madhe në fytyrën e Mustafës: “Po të kishin hapësirë ndoshta do të kërcenin”, thotë ai.
Sipas llogaritjeve të shpëtimtarëve, është 2 m për të arritur motrat, por Hasan Binay, komandanti i ekipit të shpëtimit, thotë se gërmimi i një tuneli në beton është një operacion shumë delikat. Një lëvizje e gabuar mund të çojë në një katastrofë.
Një buldozer thirret të ngrejë pak dhe të mbajë betonin e trashë për të ndaluar shembjen e ndërtesës kur ata fillojnë të gërmojnë.
"Vajza, së shpejti do t'ju japim batanije." Mustafai u thotë motrave. "Ah jo, mos u shqetësoni për ne, ne nuk jemi të lodhur dhe as kemi ftohtë."
Mustafa thotë se Merve është e shqetësuar për situatën e shpëtimtarëve. Është ora 20:30 me orën lokale dhe bën shumë ftohtë. Kjo zonë ka pasur një nga dimrat më të ftohtë që njerëzit mund të kujtojnë.
Ekipet e shpëtimit fillojnë të gërmojnë me furi dhe t'i hedhin rrënojat me duar të zhveshura.
Por pas disa orësh ne ndjejmë se toka dridhet papritur nën këmbët tona. Është një pasgoditje e fortë. Operacionet duhet të ndalojnë dhe ne të largohemi nga godina e shkatërruar.
"Këtu ka një realitet brutal. Siguria e ekipit tonë është e para," thotë Hasan.
Pas 30 minutash, Mustafa dhe tre shpëtimtarë të tjerë kthehen në vendin ku po gërmonin.
"Mos u tremb, më beso se nuk do të të lëmë këtu. Unë do të të nxjerr dhe do të na çosh për një drekë të mirë", bërtet Mustafa. Vajzat menduan se ishin lënë të vdisnin.
