Tre defekte paraprake të fushatës së Berishës
Nga: Henri Çili
- 04/03/2013 11:45 Përditesuar: 04/03/13, 11:45

Kryeministri Berisha është në fushatë. Çdo orë, çdo ditë, çdo javë. Si gjithë jetën e tij. Që nga dita kur i tha Besnik Mustafajt në Qytetin Studenti, ditën që u legalizua pluralizmi: tani fillon… Por kjo fushatë historike, për më shumë sesa një arsye, për politikanin historik të transformimit shqiptar, ka së paku tre defekte paraprake.

Defekti i parë i fushatës së Berishës është modeli i zgjedhur: duket qartësisht që turi i takimeve me të rinj apo në rrethe, terminologjia, filozofia ‘s’kemi bërë aq sa duhet, do bëjmë më shumë’, ngjajnë si dy pika uji me një fushatë fituese, të sapodalë fituese të përtej oqeanit. Ajo e Barack Obamas. Por ky është vetëm një iluzion. Obama është liberal i majtë; Berisha është gjithsesi konservator. Obama është sportiv dhe nën 50 vjeç, Berisha është dinamik por gjithsesi nuk vrapon mëngjeseve në park. Shkurt, për këtë pikë të parë, asgjë nuk të çon te adoptimi i fushatës Obama për Berishën e 2013-ës. Por kemi ende fushatë dhe nuk duket të jetë një zgjedhje përfundimtare. Nëse është, do të shohim ç’efekt do të ketë.

Defekti i dytë paraprak i fushatës së Berishës është që, të paktën deri tani, ai ka rënë në më të shumtën e rasteve pre e axhendës së Ramës, qoftë edhe duke e kundërshtuar atë. Po kundërshton taksën e sheshtë, shëndetësinë universale, heqjen e taksës së biznesit të vogël, konventën, protagonistët e saj, ngjyrat, prurjet e reja në parti, e të tjera. Për shumë prej tyre mirë bën, por ne e dimë që në politikë dhe komunikim, kush bën axhendën ka përparësi.

A ka mundësi Berisha të ndërtojë një axhendë të tij? Po. Me kusht që të ndajë mendjen që shqiptarët do ta votojnë nëse u ndërton një utopi të re; jo për t’u shpërblyer realitetin e utopisë politike të deritashme. Sepse, zgjedhësit nuk shpërblejnë për të kaluarën, vetëm ndëshkojnë; maksimumi votojnë utopinë e të ardhmes.

Defekti i tretë i fushatës së Berishës është ndjesia që ai po bën fushatë vetëm. Për të cilën nuk ka nevojë. Askush s’e diskuton si lider brenda kampit të tij, as për historinë madje. Askush nuk ka dyshim që ai vendos përcakton, e të tjerë. Zgjedhësit nuk duan këtë. Ndoshta Berisha, për të ruajtur kompaktësinë e kampit, për të ruajtur motivimin e të gjithëve, për të ruajtur sistemin nga erozioni, konfliktualiteti i niveleve të dyta e të treta, do t’i lërë të gjithë stand by. Ndërsa i kursen kampit të tij energjitë negative, ai në fakt i kursen energjitë motivuese aq të domosdoshme për mandatin e tretë. Ja pse angazhimi i një spektri të gjerë njerëzish; nga protagonistët e nivelit të parë të këtyre 8 viteve, një gamë edhe më e gjerë e figurave të spikatura të nivelit të dytë apo të tretë, si dhe prurje të reja mund të bënin një kor në vend të një solisti, si ç’po ndodh të paktën deri më tani.

Kur ka qenë kor, sigurisht me atë solist, PD-së i ka ecur më mbarë. Ndaj ky defekt paraprak ka kohë, por dhe pak, për t’u menaxhuar. Sidoqoftë Berisha është edhe anti-Berisha, Berisha është edhe alter-Berisha. Ndaj waiting…

Komento